II OZ 1083/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Paweł Tarno, , po rozpoznaniu w dniu 28 października 2010 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. i M. oraz M. i J. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 listopada 2009 r. sygn. akt II SA/Wr 415/03 o odrzuceniu zażalenia D. i M. oraz M. i J. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 31 marca 2009 r., sygn. akt II SA/Wr 415/03 o odrzuceniu skargi kasacyjnej D. i M. oraz M. i J. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 grudnia 2008 r., sygn. akt II SA/Wr 415/03 w sprawie ze skargi D. i M. oraz M. i J. W. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia [...] stycznia 2003 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji pierwszej instancji dotyczącej umorzenia postępowania w sprawie budowy budynku mieszkalnego, budynku gospodarczego oraz zbiornika na ścieki postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z 16 listopada 2009 r., sygn. akt II SA/Wr 415/03, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie D. i M. oraz M. i J. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 31 marca 2009 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 18 grudnia 2008 r. w sprawie ze skargi D. i M. oraz M. i J. W. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia [...] stycznia 2003 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji pierwszej instancji dotyczącej umorzenia postępowania w sprawie budowy budynku mieszkalnego, budynku gospodarczego oraz zbiornika na ścieki. W uzasadnieniu, Sąd pierwszej instancji podkreślił, że pomimo obowiązku ustanowionego w art. 194 § 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.), zażalenie na postanowienie tego Sądu z 31 marca 2009 r., którym odrzucono skargę kasacyjną, nie zostało sporządzone ani przez adwokata, ani przez radcę prawnego, a skarżący nie należą do kręgu podmiotów wymienionych w art. 175 § 2 p.p.s.a. O takim obowiązku Sąd pierwszej instancji pouczył skarżących, doręczając odpis postanowienia z 31 marca 2009 r. (k. 233 akt sądowoadministracyjnych). W zażaleniu na powyższe postanowienie wniesiono o jego uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd pierwszej instancji prawidłowo odrzucił zażalenie, ponieważ nie zostało ono sporządzone zgodnie z wymogiem określonym w art. 194 § 4 p.p.s.a. Stosownie do treści tego przepisu, zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, a w sprawach wymienionych w art. 175 § 3 p.p.s.a. zażalenie może sporządzić także doradca podatkowy lub rzecznik patentowy. W niniejszej sprawie, prawidłowo pouczeni o przymusie adwokacko-radcowskim, skarżący samodzielnie sporządzili i wnieśli zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 31 marca 2010 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak sentencji.