II OZ 110/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. Z., K. K., A. K., A. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 3 grudnia 2012 r. sygn. akt II SA/Wr 739/12 odmawiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w sprawie ze skargi K. Z., K. K., A. K., A. K. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: oddalić zażalenie Pismem z dnia 19 września 2012 r. K. Z., K. K., A. K., A. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] sierpnia 2012 r., w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dla inwestycji polegającej na zagospodarowaniu przestrzeni publicznych obszaru WUWA (teren dawnej wystawy "Wohnung und Werkraum") we Wrocławiu. Pełnomocnik skarżących w skardze wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewoda Dolnośląski postanowieniem z dnia [...] października 2012 r. nr [...] odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że skarżący nie przywołali żadnych okoliczności, które wskazywałyby na realne prawdopodobieństwo doznania przez nich szkody w związku z wykonaniem decyzji. Następnie pismem z dnia 16 listopada 2012 r. pełnomocnik skarżących ponownie wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że brak wstrzymania wykonania decyzji spowoduje nieodwracalne skutki polegające na tym, że na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę będzie mogła być realizowana inwestycja, w sytuacji gdy skarżący byli pozbawieni czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 3 grudnia 2012 r., na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że zarówno w skardze, ani w złożonym odrębnie wniosku nie wykazano, jakie szkody mogą ponieść skarżący, czy też inne osoby, na skutek wydania zaskarżonej decyzji, a co za tym idzie nie wykazano, czy szkody owe mogą być "znaczne" w realiach niniejszej sprawy. Nie wskazano również, jakie trudne do odwrócenia skutki niesie ze sobą wykonanie zaskarżonej decyzji. Samo przywołanie okoliczności, że inwestor rozpocznie realizację spornej inwestycji na podstawie pozwolenia na budowę nie może być uznane za dostateczny argument za tym, że skarżący poniosą z tego tytułu jakieś szkody. Sąd podkreślił, że wstrzymać wykonalność decyzji administracyjnej można jedynie wtedy, gdy decyzja taka nadaje się do wykonania. W przedmiotowej sprawie skarżący złożyli wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu II instancji, w której umorzono postępowanie odwoławcze. Ma ona charakter formalny na etapie postępowania odwoławczego i samoistnie nie kreuje takich stanów faktycznych czy prawnych, które podlegać by mogły wykonaniu. Zażalenie na powyższe postanowienie WSA we Wrocławiu wnieśli K. Z., K. K., A. K., A. K. podnosząc, że wydanie decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego wywołuje ten skutek, że pomimo jej nieprawidłowości decyzja o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia ma budowę stała się ostateczna i zatwierdzony ją projekt może być realizowany. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Skutków takich nie wywołuje i nie podlega wykonaniu decyzja o umorzeniu postępowania administracyjnego. Wydanie zaskarżonej decyzji nie wiąże się dla stron z obowiązkiem działania, zaniechania, czy też nakazem znoszenia zachowania innych podmiotów. Skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie przywołali żadnych okoliczności które wskazywałyby na realne prawdopodobieństwo doznania przez nich nieodwracalnej szkody. Naczelny Sąd Administracyjny rozpatrując zażalenie skarżących na w/w postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie znalazł podstaw do jego uwzględnienia. Podstawą do wstrzymania przez Sąd zaskarżonej decyzji po wniesieniu skargi jest stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. tego rodzaju przesłanka, że jej wykonanie spowoduje wyrządzenie znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Należy podzielić pogląd Sądu I instancji, że uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie byłoby zasadne, gdyż decyzja o umorzeniu postępowania odwoławczego nie rodzi bezpośrednich skutków, o których mowa w wyżej powołanym przepisie. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.