II OZ 1142/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 5 lipca 2007 r., sygn. akt II SA/Rz 955/04 odrzucające zażalenie S. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 13 marca 2007 r., sygn. akt II SA/Rz 955/04 w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi S. N., T. N. i A. K. na decyzję Wojewody P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę sieci kanalizacji sanitarnej postanawia uchylić zaskarżone postanowienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia 13 marca 2007 r., sygn. akt II SA/Rz 955/04, odmówił S. N. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi S. N., T. N. i A. K. na decyzję Wojewody P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę sieci kanalizacji sanitarnej. W dniu 27 marca 2007 r. skarżący złożył zażalenie, w którym wskazał, iż dotyczy ono postanowienia z dnia 15 marca 2007 r. doręczonego mu w dniu 19 marca 2007 r. Postanowieniem z dnia 5 lipca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), odrzucił w/w zażalenie. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone w dniu 19 marca 2007 r., a zatem termin do wniesienia na nie zażalenia upłynął w dniu 26 marca 2007 r. W tej sytuacji, Sąd uznał, że zażalenie wniesione w dniu 27 marca 2007 r. jest spóźnione i jako takie podlega odrzuceniu. W dniu 17 lipca 2007 r. skarżący wniósł zażalenie od powyższego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 65 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd dokonuje doręczeń przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy. W myśl art. 77 § 1 powołanej ustawy, odbierający pismo potwierdza odbiór i jego datę własnoręcznym podpisem. Jeżeli tego nie może lub nie chce uczynić, doręczający sam oznacza datę doręczenia oraz przyczyny braku podpisu. Ponadto, doręczający stwierdza na potwierdzeniu odbioru sposób doręczenia, a na doręczonym piśmie zaznacza dzień doręczenia i opatruje to stwierdzenie swoim podpisem (§ 2). Oznacza to, że dowodem doręczenia pisma jest zwrotne potwierdzenie odbioru, na podstawie którego określa się również datę jego doręczenia. W przedmiotowej sprawie Sąd I instancji ustalając datę doręczenia postanowienia z dnia 13 marca 2007 r. oparł się wyłącznie na oświadczeniu skarżącego, zawartym w zażaleniu. W aktach sprawy brak jest natomiast zwrotnego poświadczenia odbioru tego postanowienia, który stanowi dowód doręczenia. Ponadto, pomimo, że skarżący wskazał, iż jego zażalenie dotyczy postanowienia z dnia 15 marca 2007 r., Sąd I instancji bez wyjaśnienia tej kwestii przyjął, iż w istocie chodzi o postanowienie z dnia 13 marca 2007 r. Mając powyższe na uwadze, postanowienie Sądu I instancji należy uznać za przedwczesne. Sąd powinien bowiem najpierw w sposób niebudzący wątpliwości wyjaśnić, czy zażalenie skarżącego dotyczy postanowienia z dnia 13 marca 2007 r., a następnie ustalić datę doręczenia postanowienia w oparciu o zwrotne poświadczenie odbioru. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 185 § 1 w związku z art. 197 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji postanowienia.