II OZ 1146/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Plucińska-Filipowicz, , , po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. Z. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20września 2010 r. sygn. akt IV SA/Wa 1003/10 o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od zgłoszonego wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi P. Z. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie przekazania wniosku według właściwości postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 9 września 2010 r. sygn. akt IV SA/Wa 1003/10 oddalił skargę P. Z. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] marca 2010 r. w przedmiocie przekazania wniosku według właściwości. W dniu 16 września 2010 r. skarżący wniósł o sporządzenie i przesłanie uzasadnienia wskazanego wyroku. Zarządzeniem z dnia 20 września 2010 r., Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od zgłoszonego wniosku o sporządzenie uzasadnienia, w kwocie 100 złotych w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem egzekucji. W dniu 7 października 2010 r. /data wpływu/ zażalenie na to zarządzenie złożył skarżący podnosząc, iż nie został pouczony o konieczności uiszczenia 100 złotych opłaty kancelaryjnej, stwierdzając jednocześnie, że gdyby miał świadomość konieczności uregulowania należnej opłaty to nie wnosiłby o doręczenie uzasadnienia wyroku. W konkluzji skarżący wniósł o "wyrażenie zgody na anulowanie [...] żądania doręczenia odpisu orzeczenia". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenia. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządzi ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek. Przepisów art. 220 nie stosuje się. Wskazać należy, że ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi została ogłoszona w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej, co stwarza domniemanie, że jej treść jest powszechnie znana, to znaczy, iż każdy obywatel zna obowiązujące i dotyczące jego sytuacji i zachowań prawo i nie może powoływać się na jego nieznajomość dla uzasadnienia własnych działań albo zaniechań. Ponadto, przyjmując, że strona może skutecznie cofnąć wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku /jak należy odczytywać zawartą w zażaleniu prośbę skarżącego o "anulowanie żądania doręczenia odpisu orzeczenia"/, to cofnięcie wniosku musiałoby nastąpić przed doręczeniem lub sporządzeniem tego uzasadnienia stronie. Na marginesie zauważyć należy, że zgodnie z art. 229 § 1 ppsa skarżącemu przysługuje ewentualnie wniosek o umorzenie stosownej należności lub o odroczenie jej zapłaty albo o rozłożenie tej należności na raty. Wniosek taki można złożyć, jeżeli ściągnięcie należności byłoby połączone z niewspółmiernymi trudnościami lub groziłoby dłużnikowi zbyt ciężkimi skutkami. Z tych względów, skoro zażalenie nie miało usprawiedliwionych podstaw, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.