II OZ 1147/06

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Chróścielewski po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 20 lipca 2006 r., sygn. akt II SA/Łd 386/06 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 12 stycznia 2006 r., Nr [...] w przedmiocie opłaty planistycznej postanawia oddalić zażalenie Jak wskazał Sąd w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia, w dniu 6 kwietnia 2006 r. A. M. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 12 stycznia 2006 r. wydaną w przedmiocie opłaty planistycznej. W skardze pełnomocnik A. M. zamieścił m.in. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazał na wiarygodność zarzutów podniesionych wobec zaskarżonej decyzji oraz na realne prawdopodobieństwo wyrządzenia znacznej szkody dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny skarżących, zwłaszcza iż wstrzymaniu wykonania decyzji nie stoi na przeszkodzie interes publiczny. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji zważył m.in., iż skarżący w istocie ograniczył uzasadnienie swojego wniosku do wskazania, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować realne prawdopodobieństwo wyrządzenia znacznej szkody dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. W ocenie sądu rozumowanie takie jest zbyt daleko idące. Sąd podkreślił, że obowiązek uregulowania opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w każdym przypadku, niezależnie od zamożności strony, łączy się z uszczupleniem jej majątku. Nie oznacza to jednak automatycznie powstania szkody i to znacznych rozmiarów lub trudnych do odwrócenia skutków, którym zapobiec może wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Niebezpieczeństwo wyrządzenia w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie może stanowić czysto hipotetycznej ewentualności, lecz musi stanowić realne i wymierne zagrożenie. Przytoczenie wyłącznie ogólnikowych stwierdzeń bez wskazania konkretnych, poważnych skutków wykonania zaskarżonego aktu, nie pozwala uznać, że strona w swoim wniosku uprawdopodobniła istnienie zagrożeń o których mowa wart. 61 § 3 p.p.s.a. Na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 20 lipca 2006 r. A. M. złożył zażalenie, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Skarżący zarzucił postanowieniu naruszenie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżący wskazał, iż prowadzi działalność gospodarczą, która przyniosła mu straty. Jego obecna sytuacja finansowa powoduje, iż poniesienie wydatku w wysokości 25.800 zł stanowi realne i wymierne zagrożenie powstania szkody w postaci utraty płynności finansowej poprzez nadmierne uszczuplenie majątku skarżącego, czego konsekwencją będzie brak środków koniecznych dla utrzymania rodziny. Do zażalenia dołączono deklaracje PIT. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z konstrukcji tej normy prawnej wynika, iż to na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Skarżący jest zatem obowiązany wykazać przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji już we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji skierowanym do Sądu I instancji. W sprawie niniejszej, jak słusznie zauważył Sąd, wniosek ten był bardzo ogólnikowy bez wskazania konkretnych, poważnych skutków wykonania zaskarżonego aktu. Z tego względu należy uznać, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo odmówił wykonania zaskarżonej decyzji. Powyższe nie pozbawia strony do ponownego złożenia przed Sądem I instancji wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w którym przedstawi ona swoje argumenty zawarte w zażaleniu oraz przedstawi załączone do niego dowody w postaci deklaracji PIT. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.