II OZ 1157/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 2 marca 2007 r., sygn. akt II SA/Bd 1144/06 w zakresie odrzucenia wniosku H. W.-M. o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wezwania do usunięcia zaniedbań w zakresie gospodarki wodnej postanawia zażalenie oddalić. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 2 marca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił wniosek H. W.-M. o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wezwania do usunięcia zaniedbań w zakresie gospodarki wodnej. Postanowieniem z dnia 20 grudnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę H. W.-M., złożoną po terminie. Odpis tego orzeczenia doręczony został skarżącej dnia 3 stycznia 2007 r. W dniu 29 stycznia 2007 r. Skarżąca złożyła do Sądu pismo sporządzone przez siebie osobiście i zatytułowane "skarga" (skarga kasacyjna), w którym zawarła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi. W piśmie z dnia 21 lutego 2007 r. wyjaśniła, na wezwanie Sądu, iż pismo powyższe stanowi wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi. W powyższych warunkach, Sąd I instancji uznał, że wniosek strony skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia skargi jest spóźniony w świetle art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. o odrzucił go na mocy art. 88 ustawy. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył uczestnik niniejszego postępowania – Z. M., wnosząc o jego zmianę. Zainteresowany wskazał, że postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie ma na celu likwidację zakładu produkującego czystą energię Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie może być uwzględnione wobec braku uzasadnionych podstaw. Istotną dla rozstrzygnięcia zasadności wniesionego zażalenia jest kwestia ustalenia początku biegu terminu do złożenia przez stronę wniosku w trybie art. 86 i 87 p.p.s.a. Wniosek taki stosownie do art. 87 § 1 p.p.s.a. wnosi się do Sądu, przed którym uchybiona czynność miała zostać dokonana w terminie 7 dni od czasu ustania przeszkody uchybienia temu terminowi. W niniejszej sprawie Sąd pierwszej instancji był upoważniony do stwierdzenia, iż początek biegu terminu do złożenia wniosku w trybie opisanym w/w przepisami miał miejsce w dniu 3 stycznia 2007 r. w tym bowiem dniu skarżąca, powzięła wiadomość o odrzuceniu jej skargi wraz z otrzymaniem orzeczenia sądowego w tym zakresie a zatem termin ten minął z dniem 11 stycznia 2007 r. Składając wniosek w dniu 29 stycznia 2007 r. (data stempla pocztowego na kopercie) wniosek ten z przyczyn oczywistych był spóźniony i podlegał odrzuceniu. Co do argumentów zażalenia należy stwierdzić, że nie odnoszą się one do treści skarżonego rozstrzygnięcia lecz kwestii merytorycznych związanych z zasadnością wniesionej (a następnie odrzuconej) skargi. Ze wskazanych powodów nie można było uznać, że postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego będące przedmiotem zażalenia uchybia prawu. Dlatego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p,.s.a., miał obowiązek orzec jak w sentencji.