II OZ 1157/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Siegień, , , po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. I. – G. Sp. z o. o. z siedzibą w B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 maja 2018 r., sygn. akt II SA/Kr 485/17 o odrzuceniu skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 19 stycznia 2018 r. w sprawie ze skargi G. N. i K. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2017 r., nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 22 maja 2018 r., sygn. akt II SA/Kr 485/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę kasacyjną S. I. – G. Sp. z o. o. z siedzibą w B. (dalej: "skarżąca") od wyroku z dnia 19 stycznia 2018 r. uchylającego zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji oraz postanowienie Wójta Gminy [...] z dnia [...] listopada 2016 r., nr [...] w sprawie ze skargi G. N. i K. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2017 r., nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia [...]. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji stwierdził, że skarżąca (reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika) została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej z dnia 14 marca 2018 r. wniesionej od powyższego wyroku, w postaci nadesłania 3 jej odpisów, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. W ustawowym terminie skarżąca nadesłała 3 odpisy pisma, które nie stanowiły odpisów wniesionej wcześniej skargi kasacyjnej, bowiem opatrzone były inną datą (12 marca 2018 r.) oraz zawierały dodatkowe zarzuty w stosunku do zarzutów zawartych w pierwotnie złożonej skardze kasacyjnej. Mając zatem na uwadze, że skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi kasacyjnej, Sąd pierwszej instancji, na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369, dalej "ppsa"), odrzucił ją. Skarżąca wniosła na powyższe postanowienie zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, domagając się jego uchylenia w całości oraz rozpoznania wniesionej skargi kasacyjnej. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 46 § 1 w zw. z art. 176 § 1 w zw. z art. 178 ppsa przez ich błędne zastosowanie i odrzucenie skargi kasacyjnej z powodu doręczenia błędnych odpisów skargi kasacyjnej w sytuacji, gdy odpis skargi kasacyjnej nie stanowi jej elementu, a jedynie powinien być do niej dołączony. W uzasadnieniu zażalenia skarżąca zarzuciła, że nadesłanie błędnej wersji odpisów skargi kasacyjnej nie stanowi ich braków formalnych w rozumieniu art. 176 ppsa, a zatem niezasadnie Sąd pierwszej instancji odrzucił z tej przyczyny prawidłowo wniesioną skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 176 § 1 ppsa skarga kasacyjna powinna zawierać: oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części; 2) przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie; 3) wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Poza wymaganiami, o których mowa w § 1, skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy (art. 176 § 2 ppsa). Jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w powołanym art. 176 ppsa, innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia (art. 177a ppsa). Pod pojęciem "czynienie zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony" należy rozumieć dochowanie warunków formalnych każdego pisma procesowego składanego do sądu administracyjnego, określonych w art. 46 i art. 47 ppsa. Zgodnie z art. 47 § 1 ppsa do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Powyższe oznacza, że brakiem uniemożliwiającym nadanie dalszego biegu pismu jakim jest skarga kasacyjna, jest m.in. niedołączenie do skargi kasacyjnej jej odpisów dla każdej ze stron. W przedmiotowej sprawie skarżąca nie dołączyła wystarczającej ilości odpisów skargi kasacyjnej dla pozostałych stron postępowania, a zatem prawidłowo Przewodniczący, zarządzeniem z dnia 29 marca 2018 r., wezwał ją, na podstawie art. 178 ppsa, do usunięcia braków formalnych przez złożenie trzech odpisów skargi kasacyjnej, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 5 kwietnia 2018 r. (k. 182). Pismem nadanym w dniu 9 kwietnia 2018 r. (k. 183) skarżąca przedłożyła 3 odpisy skargi kasacyjnej, które, jak słusznie stwierdził Sąd pierwszej instancji, nie stanowiły odpisów wniesionej wcześniej skargi kasacyjnej, bowiem opatrzone były inną datą oraz zawierały dodatkowe zarzuty w stosunku do zarzutów zawartych w pierwotnie złożonej skardze kasacyjnej. Wykonanie zatem przez skarżącą wezwania Przewodniczącego w sposób nieprawidłowy w postaci nadesłania innych pism, aniżeli odpisów wniesionej w terminie skargi kasacyjnej, oznacza tym samym nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi kasacyjnej, co w konsekwencji skutkowało odrzuceniem jej przez Sąd pierwszej instancji na podstawie art. 178 ppsa. Podkreślić w tym miejscu należy, że skarżąca jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, od którego należy wymagać należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych. Pełnomocnik taki działa w imieniu skarżącej i na jej rzecz, a jego działania i zaniechania są traktowane jakby dokonywane były przez skarżącą osobiście. Z tego względu błędy pełnomocnika są równoznaczne z błędami skarżącej i nie można ich traktować jako działań różnych podmiotów. W tym kontekście, zarzut podniesiony w zażaleniu, że doręczenie odpisów skargi kasacyjnej w błędnym brzmieniu nie może stanowić negatywnych konsekwencji dla skarżącej, bowiem błąd ten nie wynikał z jej działań, jest całkowicie chybiony. Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 ppsa, postanowił jak w sentencji.