II OZ 1169/13
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2013-12-17
Skład orzekający: Marzenna Linska – Wawrzon
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wpis od skargi na decyzję nakazującą rozbiórkę, wydaną w sprawie z zakresu budownictwa, powinien być ustalony w wysokości 500 zł, zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia o wysokości wpisu w sprawach sądów administracyjnych?Ratio decidendi
Zażalenie na zarządzenie o ustaleniu wysokości wpisu od skargi nie ma uzasadnionych podstaw, ponieważ wpis stały w sprawach skarg z zakresu budownictwa i architektury, nieobjętych wpisem stosunkowym, wynosi 500 zł. Decyzja nakazująca rozbiórkę jest decyzją z zakresu budownictwa, a jej przedmiot decyduje o wysokości wpisu. Zarzut obciążenia kosztami na tym etapie nie był zasadny, gdyż zarządzenie dotyczyło jedynie ustalenia wysokości wpisu, a nie jego uiszczenia, i nie tamowało biegu rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy.Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zarządzeniem ustalił wpis od skargi na kwotę 500 zł. Strony wniosły zażalenie, zarzucając zawyżenie kwoty wpisu oraz bezpodstawne obciążenie kosztami, mimo złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie.Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marzenna Linska – Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2013 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. K. i B. K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 26 kwietnia 2013 r., sygn. akt II SA/Sz 439/13, o ustaleniu wysokości wpisu od skargi w sprawie ze skargi A. K. i B. K. na decyzję Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Szczecinie z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: oddalić zażalenie.
Przewodniczący Wydziału II Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zarządzeniem z dnia 26 kwietnia 2013 r., sygn. akt II SA/Sz 439/13, na podstawie § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193., dalej "rozporządzenie") ustalił w stosunku do A. K. i B. K. wpis od wniesionej skargi na kwotę 500 zł.
A. i B. K. w zażaleniu na powyższe zarządzenie zarzucili zawyżenie kwoty wpisu oraz bezpodstawne obciążenie kosztami wpisu w sytuacji, gdy skarżący złożyli wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z art. 227 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej zwana "p.p.s.a.") – zażalenie przysługuje na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy. Z uwagi na brzmienie tego przepisu wniesione w niniejszej sprawie zażalenie podlegało rozpoznaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Stosownie do treści § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia powołanego w podstawie prawnej zaskarżonego zarządzenia, wpis stały w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu budownictwa i architektury wynosi 500 zł. Niewątpliwie decyzja nakazująca rozbiórkę jest decyzją wydaną w sprawie z zakresu budownictwa. Dla określenia przedmiotu sprawy decydujące jest określenie sprawy wynikające z decyzji ostatecznej zaskarżonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Wobec powyższego prawidło Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie określił wysokość należnego wpisu od skargi w przedmiotowej sprawie. Wskazać należy, że zaskarżonym zarządzeniem ustalono jedynie wysokość wpisu, nie wzywając jednocześnie skarżących do jego uiszczenia, stąd też nie mógł znaleźć uzasadnienia zarzut dotyczący obciążenia skarżących kosztami na tym etapie postępowania. Podkreślić również wymaga, że przedmiotowe zarządzenie nie tamowało biegu rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art.184 w zw. z art.197 § 2 i art.198 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło