II OZ 1225/17

Dnia 18 października 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 18 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 4 kwietnia 2017 r. o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi A. T. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] września 2016 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił zażalenie A. T. na postanowienie tegoż Sądu z dnia 24 stycznia 2017 r. o odrzuceniu zażalenia, którego braków formalnych skarżąca nie uzupełniła przez uiszczenie wpisu sądowego i nadesłanie odpisów. W uzasadnieniu postanowienia z dnia 4 kwietnia 2017 r. Sąd, powołując się na treść art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wskazał, że skarżąca nie uiściła wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie z dnia 24 stycznia 2017 r., pomimo, że została wezwana do tego wezwana. Tą ocenę Sąd poprzedził czynnościami sprawdzającymi, czy skarżąca uiściła należny wpis. Ponieważ ustalono, że skarżąca nie uiściła wpisu, Sąd I instancji odrzucił zażalenie. Zażalenie na postanowienie z dnia 4 kwietnia 2017 r. wniosła A. T.. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu. Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że zażalenie A. T. na postanowienie z dnia 24 stycznia 2017 r. nie zostało opłacone na wezwanie Sądu. Jak wynika z akt sprawy, zarządzeniem z dnia 23 lutego 2017 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Sądu z 24 stycznia 2017 r. w kwocie 100 złotych, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie to zostało doręczone skarżącej w dniu 14 marca 2017 r. A zatem do dnia 21 marca 2017 r. przysługiwał skarżącej terminu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia. Jednak skarżąca nie uiściła wpisu sądowego od zażalenia, dlatego Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że zaistniała przesłanka do odrzucenia zażalenia, o jakiej mowa w art. 220 § 3 p.p.s.a. Ponadto w zażaleniu nie przywołano żadnej argumentacji, która mogłaby wskazywać na błędną ocenę Sądu I instancji w ww. zakresie. Na uwagę zasługuje, że wraz z wezwaniem do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie z dnia 24 stycznia 2017 r. skarżąca została wezwana do nadesłania 12 egzemplarzy odpisów zażalenia i także tego braku skarżąca nie uzupełniła, którą to okoliczność pominął Sąd I instancji, wydając postanowienie z dnia 4 kwietnia 2017 r. Jednak brak w tym zakresie nie mógł mieć wpływu na legalność podjętego rozstrzygnięcia o odrzuceniu zażalenia na postanowienie z dnia 24 stycznia 2017 r., ponieważ mógł stanowić jedynie dodatkową przesłankę do odrzucenia zażalenia (art. 178 w zw. z art. 197 § 2, art. 47 § 1 i art. 194 § 3 p.p.s.a. ). Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny zażalenie oddalił.