II OZ 125/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 sierpnia 2018 r. sygn. akt VII SA/Wa 1029/18 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi M.Z., J.Z., E.B., A.B., J.J., A.M., K.M., D.K., A.K., I.S., T.S., A.L., Z.L., S.S., K.S., B.W., I.W., I.S., Z.B., M.B., C.L., S.L., A.B., M.K., A.K., S.W., I.M., A.M. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2018 r. sygn. akt VII SA/Wa 1029/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę wniesioną przez wymienionych w sentencji skarżących, w tym A.B., na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] marca 2018 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia [...] kwietnia 2018 r. wezwano stroną skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia poprzez podpisanie skargi przez: M.Z., E.B., A.M., D.K., I.S., Z.S., S.S., I.W., M.B., C.S., M.K. i I.M. oraz nadesłanie solidarnie siedmiu odpisów skargi podpisanych przez wszystkich skarżących. Przy czym wezwanie do podpisania skargi zostało skierowane do osób, które skargi nie podpisały. Natomiast wezwanie w zakresie usunięcia braków skargi w postaci siedmiu jej odpisów podpisanych przez wszystkich skarżących zostało skierowane do wszystkich skarżących, ze wskazaniem, że nadesłanie tych odpisów przez jednego skarżącego zwalnia z tego obowiązku pozostałych. W wykonaniu zarządzania skarżący A.B. nadesłał łącznie dziewięć egzemplarzy pisma zatytułowanego "skarga", podpisanych pojedynczo przez: M.B., Z.L., A.M., B.W., J.J., K.S., A.K., A.B. i A.B. Każdy z odpisów zawierał tylko oznaczenie jednego skarżącego, który skargę podpisał. W ocenie Sądu wniesiona skarga podlegała odrzuceniu, gdyż osoby wezwane do jej podpisania, za wyjątkiem M.B. i Z.L., nie usunęły tego braku i nie podpisały skargi. Jednakże i w stosunku do pozostałych skarżących skarga musiała zostać odrzucona z uwagi na brak odpisów skargi. Wprawdzie skarżący A.B. dołączył siedem pism, jednakże pisma te nie są tożsame z treścią złożonej skargi. Każde z pism zawiera wskazanie pojedynczego skarżącego, a także zostało podpisane przez jednego skarżącego. Łącznie złożono siedem pism podpisanych przez siedmiu skarżących odrębnie. W tej sytuacji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", Sąd skargę odrzucił. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł m.in. A.B., wskazując że właściciele mieszkań we Wspólnocie Mieszkaniowej przy [...] nie są prawnikami, i dlatego mogą się zdarzyć małe niedociągnięcia formalne, co nie zmienia faktu, że właściciele są nadal przeciwni zaskarżonej decyzji. Następnie szeroko uzasadnił wady zaskarżonej decyzji. Postanowieniami z dnia 15 listopada 2018 r. oraz z dnia 22 listopada 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenia wniesione przez pozostałe, wymienione w treści tych postanowień, osoby. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Z zakwestionowanego postanowienia wynika, że wniesiona skarga została odrzucona z dwóch powodów – w stosunku do części skarżących, skarga została odrzucona, gdyż mimo wezwania nie została przez nich podpisana, a w stosunku do pozostałych skarżących, w tym wnoszącego zażalenie A.B., skarga została odrzucona z powodu nieuzupełnienia jej braków formalnych w postaci 7 odpisów skargi. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wniesione zażalenie nie podważyło trafności stanowiska Sądu pierwszej instancji co do zaistnienia przesłanki do odrzucenia wniesionej w sprawie skargi. Stosownie do normy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd skargę odrzuca, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Niewątpliwie takim brakiem formalnym skargi są jej odpisy – art. 47 § 1 p.p.s.a., bądź podpis strony – art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. W sytuacji zaś, gdy pismo strony, na skutek niezachowania warunków formalnych, nie może otrzymać prawidłowego biegu, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie, w terminie siedmiu dni, pod rygorem – w przypadku skargi – jej odrzucenia (art. 49 § 1 w zw. z art. 57 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie nie jest kwestionowane, że tryb z art. 49 § 1 p.p.s.a. został w sprawie wdrożony. Skarżący zostali wezwani do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie (te osoby które skargi nie podpisały wskazane przez Przewodniczącego w treści zarządzenia z imienia i nazwiska) oraz przedłożenie siedmiu egzemplarzy odpisów skargi podpisanych przez wszystkich skarżących, z pouczeniem że nadesłanie tych odpisów przez jednego ze skarżących zwalnia pozostałych z tego obowiązku (wszyscy skarżący, w tym wnoszący zażalenie). Wprawdzie wnoszący zażalenie wniósł wymaganą ilość pism, jednakże – co trafnie ocenił Sąd pierwszej instancji – pism tych nie można potraktować jako odpisów skargi, gdyż każdy egzemplarz został podpisany przez innego skarżącego. W uchwale z dnia 18 grudnia 2013 r. sygn. akt I OPS 13/13 Naczelny Sąd Administracyjny stanął na stanowisku, że "1. Niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. (...)". Dodatkowo wskazać trzeba, że argumentacja wnoszącego zażalenie co do wadliwości zaskarżonej decyzji nie może być oceniana w postępowaniu wywołanym zażaleniem na postawienie Sądu o odrzuceniu skargi z powodu nieusunięcia jej braków formalnych. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.