II OZ 1254/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Anna Łuczaj po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. S.-K. i R. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 września 2007r. sygn. akt VII SA/Wa 595/07 o odrzuceniu skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 maja 2007r. sygn. akt VII SA/Wa 595/07 o odrzuceniu skargi A. S.-K. i R. K. na decyzję Wojewody M. z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: - umorzyć postępowanie zażaleniowe. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 18 września 2007r., sygn. akt VII SA/Wa 595/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną A. S.-K. i R. K. na postanowienie z dnia 9 maja 2007r. o odrzuceniu skargi na decyzję Wojewody M. z dnia [...], znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego Na powyższe postanowienie zażalenie złożyli A. S.-K. i R. K.. Pismem z dnia 29 listopada 2007r. pełnomocnik skarżących – adwokat K. R. - cofnął wniesione zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Oceniając dokonaną przez strony czynność polegającą na cofnięciu zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że w świetle art. 60 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) jest ona dopuszczalna. Nie zmierza ona bowiem do obejścia prawa, a także nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 i art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.