II OZ 1277/16

Dnia 8 listopada 2016 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2016 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 lipca 2016 r., sygn. akt II SA/Kr 590/16 o oddaleniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi S. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu z dnia [...] marca 2016 r. znak: [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie wstrzymania wykonania decyzji postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 28 lipca 2016 r., sygn. akt II SA/Kr 590/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej WSA) w Krakowie oddalił wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej SKO) w Nowym Sączu z dnia [...] marca 2016 r. znak: [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie wstrzymania wykonania decyzji. W uzasadnieniu postanowienia sąd I instancji wskazał, że S. B. wniósł do WSA w Krakowie skargę na postanowienie SKO w Nowym Sączu z dnia [...] marca 2016 r. znak: [...] uchylające w całości postanowienie Burmistrza Miasta i Gminy Szczawnica z dnia [...] stycznia 2016 r. znak: [...] o zawieszeniu postępowania w sprawie wstrzymania wykonania decyzji Burmistrza Miasta i Gminy Szczawnica z dnia [...] października 2014 r. znak: [...] o umorzeniu postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia pn.: "Zmiana sposobu użytkowania budynku gospodarczo-garażowego (zrealizowanego na podstawie pozwolenia na budowę z dnia [...].12.2014 r. znak: [...]) na zakład usługowy - przerób i obróbka drewna", W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że utrzymanie w obrocie prawnym skarżonego postanowienia do czasu jego prawomocnej oceny przez Sąd naraża go na konieczność poniesienia kosztów sporządzenia opracowania, które w konsekwencji, po prawomocnym rozpoznaniu zagadnienia zasadniczego i wszystkich kwestii wpadkowych, może się okazać zbędne i bezcelowe. Poniesione koszty nie będą skarżącemu powetowane. Podniósł również, że występuje wysokie prawdopodobieństwo wycofania skarżonego postanowienia z obrotu prawnego. Wskazując na powyższe sąd I instancji stwierdził, że prowadzenie postępowania przez organ I instancji na skutek uchylenia postanowienia o zawieszeniu postępowania, nie jest wykonywaniem postanowienia. Zatem zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu w rozumieniu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej Ppsa) i nie może do niej mieć zastosowania instytucja wstrzymania wykonania aktu uregulowana w tym przepisie. Ponadto sąd I instancji uznał, że ogólnikowe twierdzenia skarżącego o konieczności poniesienia kosztów sporządzenia opracowania są niewystarczające do uznania wniosku za zasadny. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył S. B., zaskarżając je w całości i wnosząc o jego zmianę, a alternatywnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy o ponownego rozpoznania przez sąd I instancji. Skarżący nie zgadza się z twierdzeniem sądu wojewódzkiego, że prowadzenie postępowania przez organ I instancji na skutek uchylenia postanowienia o zawieszeniu postępowania, nie jest wykonywaniem postanowienia i jako takie nie może zostać wstrzymane postanowieniem sądu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 1 Ppsa, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast § 3 tego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 listopada 2004 r., sygn. akt FZ 474/04, z dnia 31 sierpnia 2004 r., sygn. akt FZ 267/04, z dnia 28 listopada 2012 r., sygn. akt I FSK 1263/12, [w:] orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie wystarcza przy tym jedynie złożenie wniosku, a nawet przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonywania orzeczenia, wniosek taki powinien zostać poparty stosownymi dokumentami źródłowymi pozwalającymi wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Złożenie wniosku nie oznacza automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd rozpatrując sprawę ocenia, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu strona skarżąca winna tak określić ewentualną szkodę i wskazać na skutki, które trudno będzie odwrócić, by Sąd mógł stwierdzić, w oparciu o konkretne dane, że jej wielkość może być znaczna, a skutki wykonania decyzji istotnie trudne do odwrócenia. W orzecznictwie zapadłym na tle tego przepisu podkreśla się jednocześnie, że argumentacja przedstawiona na poparcie wniosku powinna być spójna, poparta faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie. Wymaga również podkreślenia, że ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych wyliczeń, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 września 2014 r., sygn. akt I FZ 332/14, [w:] orzeczenia.nsa.gov.pl). Zasadnicze znaczenie w niniejszej sprawie ma okoliczność, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła w sposób wystarczający zaistnienia przesłanek wskazanych w cytowanym przepisie. Z okoliczności przedstawionych we wniosku, jak i w zażaleniu, nie wynika bowiem, że na skutek wykonania zaskarżonego postanowienia zostałaby wobec skarżącego spełniona którakolwiek z przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 Ppsa. Ogólnikowe twierdzenia skarżącego o możliwości poniesienia przez niego kosztów sporządzenia opracowania nie dają obrazu jakie szkody i w jakim rozmiarze może spowodować brak wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia, a także nie przedstawił dowodów uprawdopodobniających wystąpienie po jego stronie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym stanie sprawy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Ppsa, oddalił zażalenie.