II OZ 1299/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. B., J. R. i M. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 3 października 2016 r. sygn. akt II SA/Kr 792/16 odrzucające skargę J. B., L. K., K. B., M. B., J. R. i S. R. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na użytkowanie postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie Postanowieniem z dnia 3 października 2016 r. sygn. akt II SA/Kr 792/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę J. B., L. K., K. B., M. B., J. R. i S. R. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] maja 2016 r. w przedmiocie udzielenia pozwolenia na użytkowanie. Z uzasadnienia postanowienia wynika, że przyczyną odrzucenia skargi było nieuzupełnienie przez skarżących braków formalnych tej skargi w postaci jej podpisania oraz nadesłania 8 odpisów tego pisma. Sąd wskazał, że w piśmie z dnia "3 sierpnia 2016 r." (data wpływu) J. B. oświadczyła, że wykonywanie kserokopii pism jest niemożliwe, gdyż narazi skarżących na znaczne koszty. Ponadto nadesłano pisma zatytułowane "skarga" podpisane własnoręcznie przez niektórych skarżących. Jednakże pisma te nie są tożsame ze skargą z dnia 30 maja 2016 r., zatem należy je potraktować jako uzupełnienie skargi. Tym samym nie można uznać by skarżący we właściwy sposób uzupełnili braki formalne skargi i zadośćuczynili wezwaniu. Dlatego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", Sąd odrzucił skargę. Zażalenie z dnia 17 października 2016 r. na powyższe postanowienie wnieśli skarżący - J. B., L. K., K. B., M. B., J. R. i S. R., wyrażając swoje niezadowolenie. Postanowieniem z dnia 23 listopada 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił zażalenie S. R. na ww. postanowienie z dnia 3 października 2016 r., jako przedwczesne (zostało wysłane na wadliwy adres). Następnie J. B., M. B. i J. R. na mocy postanowień referendarza sądowego z dnia 18 stycznia 2017 r. zostali zwolnieni od kosztów sądowych i ustanowiono dla nich adwokatów. Pełnomocnicy z urzędu J. R., M. B. i J. B. wnieśli o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków zażalenia z dnia 17 października 2016 r. Postanowieniami z dnia 16 czerwca 2017 r. i z dnia 17 lipca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie przywrócił M. B., J. R. i J. B. termin do uzupełnienia braków ww. zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przyczyną odrzucenia skargi wniesionej w tej sprawie było uznanie przez Sąd pierwszej instancji, że skarżący nie uzupełnili jej braków formalnych, tj. nie przedłożyli ośmiu jej odpisów poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Żeby jednakże z tego powodu skarga mogła zostać odrzucona konieczne jest uprzednie wdrożenie, na podstawie art. 49 p.p.s.a., postępowania zmierzającego do usunięcia braków formalnych pisma. W okolicznościach tej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że postępowanie naprawcze w stosunku do skargi obarczone było błędem. Jak wynika z akt sprawy skargę z dnia 30 maja 2016 r. wniosło sześcioro skarżących: J. B., L. K., K. B., M. B., J. R. i S. R., przy czym wskazano, że w imieniu K. B. działa M. B., a w imieniu L. K. działa J. B. W związku z tym, że skarga obarczona była brakami formalnymi, to na mocy zarządzenia z dnia 12 lipca 2016 r. skarżący w osobach: J. B., M. B., J. R. i S. R. zostali wezwani do usunięcia braków poprzez: a) własnoręczne podpisanie skargi b) nadesłania 8 odpisów skargi, z pouczeniem, że uzupełnienie tego braku przez jednego ze skarżących zwalnia pozostałych, zaś M. B. i J. B. zostały dodatkowo wezwane do przedłożenia pełnomocnictwa do działania w imieniu odpowiednio K. B. i L. K. W odpowiedzi na wezwanie, przy piśmie przewodnim z dnia 5 sierpnia 2016 r. (data wpływu) skarżąca załączyła pisma z dnia 2 sierpnia 2016 r. zatytułowane "skarga". Jednakże prawidłowo nie zostały one uznane za odpisy skargi, gdyż swą treścią nie odpowiadały pierwotnej skardze z dnia 30 maja 2016 r. Przy czym ani M. B. ani J. B. nie przedłożyły w zakreślonym terminie pełnomocnictwa do działania w imieniu odpowiednio K. B. i L. K. (pełnomocnictwa takie zostały dopiero przedłożone na etapie postępowania zażaleniowego). Skoro tak, to – zdaniem Sądu odwoławczego – w następnej kolejności ostatnio wymienieni skarżący winni zostać wezwani osobiście do usunięcia braków skargi. Z akt sprawy nie wynika by takie wezwania do ww. osób zostały skierowane, a mimo to Sąd odrzucił skargę. Powyższe jest o tyle istotne, że do nadesłania 8 odpisów skargi skarżący zobowiązani zostali solidarnie. A zatem nie można wykluczyć, że K. B. bądź L. K. wezwani do uzupełnienia skargi wykonaliby wezwanie i brak odpisów nie stałby na przeszkodzie nadaniu skardze dalszego biegu. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że w tej sprawie odrzucenie skargi z powodu nieuzupełnienia braków tego pisma należy uznać za przedwczesne. Dlatego, na podstawie art. 185 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.