II OZ 1307/05

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA - Eugeniusz Mzyk po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia L. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 września 2005 r., sygn. akt VII SA/Wa 5/05 o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 września 2005r. sygn. akt VII SA/Wa 5/05 w sprawie ze skargi L. M. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 22 października 2004r., Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji nakazującej rozbiórkę postanawia oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 28 września 2005 r., sygn. akt VII SA/Wa 5/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił L. M. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 września 2005r. sygn. akt VII SA/Wa 5/05. W uzasadnieniu postanowienia Sąd przytoczył, że wnioskodawca nie wskazał i nie uprawdopodobnił żadnych okoliczności usprawiedliwiających przekroczenie terminu. Tym samym nie uzasadnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. W ocenie Sądu Wojewódzkiego samo przebywanie na urlopie, czy nieobecność na rozprawie, po prawidłowym powiadomieniu o jej terminie, nie stanowi okoliczności faktycznej, która uzasadniałaby przywrócenie uchybionego terminu. Zażalenie na powyższe postanowienie z dnia 28 września 2005 r., złożył L. M., w którym podniósł, że w dniu otrzymania wezwania na rozprawę miał wraz z rodziną wykupiony wyjazd na urlop do Chorwacji od dnia 2 do 10 września 2005 r. i w przypadku rezygnacji nie pojechałaby również cała rodzina (nie odzyskałby wpłaconych pieniędzy). Po powrocie z urlopu w dniu 12 września 2005r., czekał jeszcze kilka dni na korespondencję z Sądu i dopiero w dniu 20 września 2005 r. zgłosił się do sekretariatu w celu uzyskania informacji. Skarżący wywodził, że działał bez profesjonalnego pełnomocnika i nie wiedział o siedmiodniowym terminie zaś powiadomienie, że stawiennictwo na rozprawie jest nieobowiązkowe wprowadziło go w błąd, gdyż spodziewał się, że doręczona mu zostanie sentencja wyroku. Na tej podstawie skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest uzasadnione zaś zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Zgodnie z art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uzasadnienie wyroku oddalającego skargę sporządza się na wniosek strony, zgłoszony w terminie siedmiu dni od ogłoszenia wyroku. W przypadku uchybienia temu terminowi, strona może złożyć wniosek o przywrócenie terminu. O ile uchybienie nastąpiło bez winy strony, sąd postanawia o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 powoływanej ustawy). Z brzmienia art. 86 § 1 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jednoznacznie wynika, że przywrócenie terminu może nastąpić wyłącznie w przypadku wykazania przez stronę braku winy w jego uchybieniu. Oznacza to, że przywrócenie uchybionego terminu możliwe jest jedynie w sytuacji powstania przeszkody uniemożliwiającej zachowanie terminu przez stronę. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wówczas, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2002r., sygn. akt V SA 793/03, publik.: Monitor Prawniczy 2002r., nr 23, s. 1059). Tym samym przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Urlop spędzany poza granicami kraju czy nieznajomość przepisów prawnych, na które powołuje się skarżący w zażaleniu, nie stanowią o braku winy skarżącego co do braku zachowania terminu. Należy przy tym dodać, że termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 6 września 2005 r. sygn. akt VII SA/Wa 5/05 upływał w dniu 13 września 2005r., a więc w czasie, kiedy skarżący był już w kraju i bez większych trudności (przy zachowaniu zwykłej staranności) mógł dowiedzieć się o wydanym orzeczeniu oraz w ustawowym terminie złożyć wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W konsekwencji podzielić należy stanowisko Sądu Wojewódzkiego, że w warunkach sprawy trudno mówić o braku zawinienia w niedotrzymaniu terminu. Z tych względów zażalenie nie mogło być uznane za uzasadnione, wobec czego na podstawie art. 184 w związku z art. 197 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.