II OZ 1316/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bożena Walentynowicz po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 października 2007 r., sygn. akt IV SA/Wa 1790/07 wstrzymujące wykonanie zaskarżonej decyzji w całości w sprawie ze skargi Lasów Państwowych – Nadleśnictwa C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o przekazaniu nieruchomości rolnej w użytkowanie postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 8 października 2007 r., sygn. akt IV SA/Wa 1790/07, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", na wniosek Lasów Państwowych - Nadleśnictwo C. wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji w całości w sprawie ze skargi Lasów Państwowych - Nadleśnictwa C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o przekazaniu nieruchomości rolnej w użytkowanie. Decyzją tą Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję własną z dnia [...], którą stwierdziło nieważność decyzji Naczelnika Powiatu S. z dnia [...] nakazującą przekazanie państwowej nieruchomości rolnej w użytkowanie Nadleśnictwa S. przez Państwowe Gospodarstwo Rolne K.. W uzasadnieniu postanowienia Sąd podniósł, że w jego ocenie w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki uzasadniające niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub nieodwracalnych skutków wykonaniem zaskarżonej decyzji. Ponadto Sąd zaznaczył, że ewentualna zmiana sposobu wykorzystania przedmiotowej działki mogłaby być trudna do odwrócenia. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła E. K. (wnuczka właściciela lasu i zarazem pełnomocnik jego następcy prawnego) wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu podniosła, że zaskarżone postanowienie nie uwzględniało faktu, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie może spowodować negatywnych skutków dla skarżącego, w postaci zmiany sposobu użytkowania działki zalesionej, bowiem zgodnie z planami zagospodarowania przestrzennego nie istnieje możliwość zmiany przeznaczenia działki na rolną. Ponadto skarżąca podniosła zarzuty dotyczące merytorycznego rozpoznania sprawy, a mianowicie, że skarżący stosownie do treści KW [...] nigdy nie był właścicielem przedmiotowej działki. Odpowiedź na zażalenie złożyło Samorządowe Kolegium Odwoławcze popierając wniosek pełnomocnika właściciela lasu i wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 61 § 3 ppsa sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zasadnie Sąd I instancji uznał, że w niniejszej sprawie wypełniły się przesłanki z art. 61 § 3 ppsa. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie jest prawidłowe, bowiem przed merytorycznym rozpoznaniem sprawy zmiana sposobu władania nieruchomością leśną nie byłaby wskazana, sytuacja taka mogłaby zagrażać wystąpieniem trudnych do odwrócenia skutków bądź niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 w związku z art. 197 ppsa.