II OZ 132/10

Dnia 23 lutego 2010 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2010 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.L. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 9 listopada 2009 roku sygn. akt II SA/Lu 324/09 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku K.L. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Wojewody Lubelskiego z dnia [...] października 2008 roku Nr [...] w przedmiocie nakazania zaniechania dalszych robót budowlanych w zakresie wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zarządzeniem z dnia 9 listopada 2009 r. pozostawił bez rozpoznania wniosek K.L. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Wojewody Lubelskiego z dnia [...] października 2008 r. Nr [...] w przedmiocie nakazania zaniechania dalszych robót budowlanych. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skarżąca załączyła do skargi kserokopię wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W związku z powyższym wezwano skarżącą do podpisania wniosku - w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżącą wyjaśniła, że przesłany do Sądu przez organ wniosek dotyczy innej sprawy. Do pisma załączyła kserokopię wniosku o przywrócenie terminu. Sąd I instancji stwierdził, że wniosek nie mógł zostać rozpoznany z powodu braków formalnych (art. 49 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca. Wyjaśniła, że przesłane jej wcześniej pismo dotyczyło innego budynku. Wnioski dotyczące niniejszej sprawy oznaczone są sygnaturą [...]. Skarżąca sądziła, że po jej piśmie wnioski sprostuje urząd wojewódzki, dlatego nie składała podpisu. Jednocześnie przesłała podpisaną kopię wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący lub wyznaczony sędzia zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. Na zarządzenie przysługuje zażalenie (art. 49 § 2 ustawy). Nie ulega wątpliwości, że skarżąca w terminie zakreślonym przez wezwanie Sądu, nie uzupełniła braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Co więcej, w terminie otwartym do uzupełnienia braków formalnych, skarżąca oświadczyła, że wniosek ten nie dotyczy niniejszej sprawy. Trudno oczekiwać, jak twierdzi skarżąca, że ewentualnej korekty wniosku dokona organ administracji. Mając powyższe na uwadze, Sąd I instancji był nie tylko uprawniony, ale również zobowiązany do pozostawienia wniosku strony bez rozpoznania. Jedynie na marginesie rozważań wskazać należy, że Sąd dostrzega różnice we wnioskach - złożonym wraz ze skargą i załączonym do zażalenia. Jak wynika z analizy treści tychże wniosków, pierwszy oznaczony został innym numerem sprawy toczącej się przed organem administracji. Nie może mieć to jednak wpływu na podjęte rozstrzygnięcie, skoro Sąd I instancji nie kwestionował, że wniosek złożony wraz ze skargą dotyczy niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego, a jedyną przeszkodą do jego rozpoznania był brak podpisu pod treścią pisma. Ten z kolei brak formalny uniemożliwia nadaniu pismu dalszego biegu. Z tych względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.