II OZ 1323/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Arkadiusz Despot-Mładanowicz po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia L. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 26 lipca 2010 r., sygn. akt IV SA/Gl 191/09 o oddaleniu wniosku L. L. o wyłączenie sędziego NSA W. M. sędziego WSA B. K.-G. i sędziego WSA M. W. w sprawie ze skargi L. L. na postanowienia Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Katowicach z dnia [...] lutego 2009 r., Nr [...], z dnia [...] lutego 2009 r., Nr [...], z dnia [...] lutego 2009 r., Nr [...], z dnia [...] lutego 2009 r., Nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia: oddalić zażalenie Wyrokiem z dnia 20 maja 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: sędzia NSA W. M. , sędzia WSA B. K. –G. i sędzia WSA M. W. , uchylił zaskarżone postanowienia Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Katowicach oraz poprzedzające je postanowienia wydane przez organ pierwszej instancji. Następnie, to jest w dniu 28 czerwca 2010 r., L. L. złożył do Sądu pismo procesowe datowane na 27 czerwca 2010 r., w którym zawarł wniosek o wyłączenie wszystkich trzech sędziów, którzy brali udział w wydaniu wspomnianego wyżej orzeczenia. W motywach swego żądania skarżący zarzucił składowi orzekającemu, że rozstrzygnął on "w sposób niesprawiedliwy i niezgodnie z wymaganą powinnością zawodową, sprzecznie z wymaganą etyką", czego przejawem było celowe nieprawidłowe określenie w wyroku przedmiotu zaskarżenia. W oświadczeniach złożonych w związku z wnioskiem skarżącego sędziowie: W. M. , B. K.-G. oraz M. W. podali, iż w przypadku każdego z nich brak jest podstaw do wyłączenia od rozpoznawania sprawy z mocy art. 18 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz, że nie zachodzą przyczyny wyłączenia, o których mowa w art. 19 tej ustawy. Postanowieniem z dnia 26 lipca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił wniosek o wyłączenie sędziów. Jak wskazał Sąd odnosząc się do wniosku skarżącego o wyłączenie orzekających w sprawie sędziów, należy podnieść, że nie mógł on odnieść skutku. Sąd wskazał, iż niezadowolenie ze stanowiska zajętego przez nich w wydanym wyroku, w tym zarzuty dotyczące nieprawidłowości w ustaleniu przedmiotu zaskarżenia należało uznać za chybione. Wniosek o wyłączenie sędziego uzasadniają bowiem jedynie okoliczności, które obiektywnie mogą wywołać wątpliwości co do jego bezstronności. Takie zaś przyczyny, zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie nie występują. Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie, podnosząc co do zasady te same argumenty co we wniosku o wyłączenie sędziów. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przyczyny wyłączenia sędziego z mocy samej ustawy zostały enumeratywnie wymienione w art. 18 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) Zgodnie z powyższym przepisem Sędzia jest wyłączony w sprawach: 1) w których sędzia jest stroną bądź pozostaje z jedną ze stron w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki, 2) małżonka sędziego, krewnych sędziego lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia oraz powinowatych bocznych do drugiego stopnia, 3) osób związanych z sędzią z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli, 4) w których sędzia był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron, 5) w których sędzia świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą, 6) w których sędzia brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego sporządzonego z jego udziałem lub rozpoznanego przez niego, a także w sprawach, w których występował jako prokurator, 7) w których sędzia brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Powyższy przepis wymienia przyczyny wyłączenia sędziego z mocy ustawy. Treść art. 18 § 1 p.p.s.a. jednoznacznie wskazuje, że zawarte w tym przepisie wyliczenie jest wyczerpujące. Z uwagi na wskazany wyżej charakter tego wyliczenia przyjmuje się, że objęte nim przyczyny wyłączenia nie powinny być interpretowane rozszerzająco (vide: postanowienie NSA z dnia 16 grudnia 2004 r., GZ 4/04, ONSAiWSA 2004/1/7). Art. 19 p.p.s.a. zakreśla natomiast tzw. względne przesłanki wyłączenia. Wskazuje mianowicie, że niezależnie od wymienionych w art. 18 p.p.s.a. przyczyn wyłączenia, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Przechodząc na grunt przedmiotowej sprawy należy zauważyć, że z oświadczeń złożonych przez sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wynika, że brak jest podstaw do wyłączenia ich od rozpoznania niniejszej sprawy z mocy ustawy (art. 18 p.p.s.a.) oraz nie zachodzą przyczyny wyłączenia, o których mowa w art. 19 p.p.s.a. Jak trafnie wskazał Sąd I instancji nie mogły odnieść również skutku jako uzasadniające przyczyny wyłączenia sędziów argumenty skarżącego kwestionujące prawidłowość ustalenia przedmiotu zaskarżenia w sprawie niniejszej. W takiej sytuacji, ponieważ nie można dopatrzeć się, aby w sprawie niniejszej zachodziły podstawy do wyłączenia wskazanych wyżej sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z mocy samej ustawy (art. 18 p.p.s.a.) ani też inne okoliczności mogące wywołać uzasadnione wątpliwości co do ich bezstronności (art. 19 p.p.s.a) należało uznać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zasadnie zaskarżonym postanowieniem z dnia 26 lipca 2010 r. oddalił wniosek skarżącego o wyłączenie wskazanych wyżej sędziów. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.