II OZ 1365/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bożena Walentynowicz po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia N. R.-A. oraz D. i S. A. na zawarte w punkcie II postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 września 2008 r., sygn. akt IV SAB/Wa 89/08 orzeczenie o zasądzeniu kosztów postępowania sądowego w sprawie ze skargi N. R.-A. oraz D. i S. A. na bezczynność Wojewody Mazowieckiego w przedmiocie rozpatrzenia wniosku postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w punkcie II postanowienia z dnia 12 września 2008 r., sygn. akt IV SAB/Wa 89/08, zasądził od Wojewody Mazowieckiego na rzecz skarżącej kwotę 340 zł tytułem zwrotu kosztów sądowych w sprawie ze skargi N. R.-A. występującej w imieniu własnym oraz swoich małoletnich dzieci D. i S. A. na bezczynność Wojewody Mazowieckiego w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nabycia obywatelstwa polskiego. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd podniósł, że orzeczenie o zasądzeniu kosztów postępowania oparte jest na zasadzie art. 201 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", w związku z art. § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 września 2002 r. w opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Zażalenie na to rozstrzygnięcie złożyła N. R.-A. występująca w imieniu własnym oraz swoich małoletnich dzieci D. i S. A., reprezentowana przez adwokata ustanowionego z urzędu. W zażaleniu podniesiono, że wobec sprostowania oczywistej omyłki postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2008 r. koszty winny być zasądzone względem wszystkich trzech osób skarżących, a nie tylko względem N. R.-A.. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 201 § 1 ppsa zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 ppsa. W myśl art. 205 § 2 ppsa do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Zgodnie zaś z art. 250 ppsa, wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego należy zgodzić się z postanowieniem Sądu I instancji dotyczącym kosztów postępowania. Pełnomocnik skarżącej uiścił bez wezwania wpis w wysokości 400 zł od spraw N. R.-A., D. A., S. A. oraz C. H. R.. Sąd I instancji zarejestrował sprawę N. R.-A., D. i S. A. pod sygnaturą IV SAB/Wa 89/08 oraz sprawę C. H. R. pod sygnaturą IV SAB/Wa 90/08. Wobec uiszczenia przez pełnomocnika skarżącej wpisu w kwocie 400 zł (po 100 zł od sprawy każdej osoby) Przewodniczący Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uznając, że została dokonana nadpłata w kwocie 200 zł zarządzeniem z dnia 12 września 2008 r. nakazał jej zwrot (k.37 akt), tym samym wpis w obu sprawach wynosił po 100 zł, przedmiotowe zarządzenie zostało wykonane 16 września 2008 r. (k. 43 akt). W niniejszej sprawie zatem koszty, które należało zwrócić to wpis od skargi wpisanej pod sygnaturą IV SAB/Wa 89/08 w wysokości 100 zł oraz 240 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego przez adwokata ustanowionego z urzędu w myśl § 18 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348). Wskazać należy, że Sąd I instancji powołał błędną podstawę prawną dotyczącą zasądzenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, jednakże samo rozstrzygnięcie jest zgodne z prawem, a zatem nie skutkuje uchyleniem zaskarżonego postanowienia. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na mocy art. 184 w związku z art. 197 ppsa.