II OZ 1383/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Adamiak po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Ł. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 30 maja 2016 r., sygn. akt II SA/Rz 1748/15 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Ł. D. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] października 2015 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 30 maja 2016 r., sygn. akt II SA/Rz 1748/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Ł. D. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] października 2015 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że w dniu 22 grudnia 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęła skarga Ł. D., reprezentowanego przez profesjonalnego pełnomocnika, na decyzję Wojewody P. z dnia [...] października 2015 r., utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta R. z [...] lipca 2015 r., nr [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą Gminie Miasto R. pozwolenia na budowę inwestycji pn. "Rozdzielcza sieć wodociągowa na os. S. w rejonie ul. P.", zlokalizowanej m.in. na działce stanowiącej współwłasność skarżącego. W skardze sformułowano wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, który nie zawierał uzasadnienia. Odmawiając wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd wskazał, że treść normatywna art. 61 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a., wskazuje, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może nastąpić wyłącznie w wyniku złożonego przez skarżącego wniosku oraz w granicach luzu decyzyjnego przyznanego sądowi przez ustawodawcę, wyznaczonego zakresem znaczeniowym przesłanek sformułowanych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnieniem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu są pojęciami nieostrymi, co wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich ogólnej normy i nadania im treści z uwzględnieniem okoliczności faktycznych każdej indywidualnej sprawy. Obowiązkiem strony, która wnosi o udzielenie jej ochrony tymczasowej przez wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, jest przedstawienie sądowi tez, twierdzeń, dokumentów, które uprawdopodobnią zasadność uwzględnienia wniosku. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. został bowiem tak skonstruowany, że ciężar wykazania, iż okoliczności w nim wskazane istotnie zaistniały, spoczywa na osobie wnioskującej o ochronę tymczasową. Od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków zależy orzeczenie sądu, a brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia sądowi jego merytoryczną ocenę. Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, że skarżący nie wykazał okoliczności warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. odmówił wstrzymania wykonania tej decyzji. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Ł. D., zarzucając mu naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. przez błędne zastosowanie skutkujące: a) błędnym przyjęciem, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji stanowi samodzielną podstawę do odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji bez badania przez Sąd ustawowych przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, b) nieprzeprowadzeniem badania ustawowych przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, c) odmową wstrzymania zaskarżonej decyzji pomimo, że w przedmiotowej sprawie zachodzi przesłanka do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ wykonanie decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę spowoduje rozpoczęcie procesu inwestycji budowlanej, a w efekcie spowoduje skutki, które będą trudne do odwrócenia, ponieważ w ramach inwestycji powstaje budowla. Wskazując na powyższe, wniesiono o uwzględnienie zażalenia oraz zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody P. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawą orzeczenia w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego do sądu administracyjnego aktu lub czynności jest art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zgodnie z którym po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Konstrukcja powyższego przepisu zakłada, że orzekanie przez sąd administracyjny w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu bądź czynności uwarunkowane jest złożeniem przez skarżącego wniosku do tego sądu. Uwzględniając, że sąd administracyjny orzeka w przedmiocie wstrzymania wykonania jednie na wniosek skarżącego, wykazanie przesłanek uzasadniających zastosowanie art. 61 § 3 należy do skarżącego. Sąd nie jest związany wnioskiem, a wydając rozstrzygnięcie o wstrzymaniu wykonania danego aktu bądź czynności ustosunkowuje się do podanych we wniosku okoliczności i przedstawionych przez skarżącego dokumentów. Uwzględniając, że przedmiotem zaskarżonej decyzji jest zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie Gminie Miasto R. pozwolenia na budowę inwestycji p.n. "Rozdzielcza sieć wodociągowa na os. S. w rejonie ul. P." w rejonie ul. P. w R., realizowanej na wskazanych w decyzji działkach, m.in. na działce, której współwłaścicielem jest skarżący, skarżący zmierza zaś do wykazania, że organy administracji publicznej orzekające w sprawie zaniechały ustalenia, czy zatwierdzony projekt budowlany jest zgodny z wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności nie przeprowadziły postępowania w sprawie oceny oddziaływania inwestycji na środowisko, zgodnie z wymogami sformułowanymi w ustawie z 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, iż ta kwestia będzie przedmiotem merytorycznego rozstrzygnięcia Sądu I instancji w postępowaniu głównym, natomiast na etapie aktualnego postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, Naczelny Sąd Administracyjny dokonał analizy tych zarzutów w kontekście art. 61 § 3 p.p.s.a., stwierdzając, że przedmiot obowiązku nie jest tego rodzaju, aby wywodzić trudne do odwrócenia skutki prawne, o których wspomina powołany przepis. Zasadnie zatem Sąd I instancji oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uwzględniając powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.