II OZ 146/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Anna Łuczaj po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia F. D., D. D., B. D., A. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia [...] sierpnia 2012 r., sygn. akt II SA/Kr 1150/12 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi F. D., D. D., B. D., A. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] maja 2012 r., znak: [...] w przedmiocie nakazu usunięcia odpadów postanawia: umorzyć postępowanie zażaleniowe. Postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2012 r. (sygn. akt II SA/Kr 1150/12) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu wniosku skarżących F. D., D. D., B. D., A. D. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] maja 2012 r. w przedmiocie nakazu usunięcia odpadów. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji podał, że F. D., D. D., B. D., A. D. wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie dnia [...] maja 2012 r., znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta Krakowa z dnia [...] września 2012 r. (znak: [...]) nakazującą F. D., D. D., B. D., A. D. usunięcie odpadów, w postaci gleby, ziemi, w tym kamieni w ilości: 238,8 m3 z działki nr [...], znajdującej się przy ul. Ch. w Krakowie, obręb [...], a także 104,5 m3 z działki nr [...], znajdującej się przy ul. Ch. w Krakowie, obręb [...]. Nadto organ wskazał, że wykonanie decyzji nastąpi poprzez załadunek odpadów na środki transportu podmiotu posiadającego zezwolenie na prowadzenie transportu odpadów i ich przetransportowanie do uprawnionego miejsca odzysku lub unieszkodliwiania takiego rodzaju odpadów, prowadzonego przez podmiot posiadający odpowiednie zezwolenie. Ze wskazanymi podmiotami, osoby na które nałożono decyzją obowiązek, winny zawrzeć stosowne umowy. Oddalając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd podniósł, że zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; t. jedn. Dz. U z 2012 r., póz. 270 (dalej "p.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Sąd podkreślił, że obowiązek wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji - tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, które powstać mogą w wyniku wykonania aktu przed rozpoznaniem skargi przez sąd - ciąży na stronie skarżącej. A zatem, wstrzymanie wykonania aktu objętego skargą, musi być umotywowane szczególnymi powodami, dla których uzasadnione jest odstąpienie od generalnej zasady wykonalności ostatecznych decyzji administracyjnych. Sąd wyjaśnił, że w uzasadnieniu wniosku nie wskazano argumentów i racji, które przekonywałyby o związanym z wykonaniem decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2012 r. niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu wniosku ograniczono się do podania, że wykonanie decyzji spowoduje "dewastację nieruchomości poprzez na nowo powstanie dołów, powstanie nierówności na nieruchomości, a także zniszczenie jej żyzności". Nie przytoczono żadnych okoliczności uprawdopodabniających wskazane obawy skarżących, mimo, iż to na skarżących ciąży taki obowiązek. Sąd podniósł, że z akt sprawy, a w szczególności z dokumentacji fotograficznej oraz operatów pomiarowych wynika, że na działki nr [...] i [...] przy ul. Ch. w Krakowie, nawieziono znaczne ilości mas ziemnych, pochodzące z wykopów pod budowę domów jednorodzinnych. Skarżący wskazali, że usunięcie tych mas ziemnych spowoduje dewastację nieruchomości, poprzez powstanie dołów i nierówności. Zdaniem sądu, zarówno powstanie na nieruchomości dołów, jak i nierówności nie stanowi trudnych do odwrócenia skutków, ani też wyrządzenia znacznej szkody skarżącym. Takie efekty wykonania decyzji mogą być stosunkowo łatwo usunięte. Sąd podkreślił, iż nie można mówić o podnoszonej przez skarżących - utracie żyzności gleby powstałej w wyniku usunięcia składowanych na niej odpadów. Z powołanej dokumentacji fotograficznej wcale nie wynika by przedmiotowe działki wykorzystywane były w ogóle na cele rolnicze, a przez to by żyzność gleby była w rozpatrywanej sprawie istotna. Sąd zauważył, że skarżący, we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, takiej okoliczności (rolniczego wykorzystywania działek nr [...], [...]) nie podnosili, natomiast złożyli w Urzędzie Miasta Krakowa wniosek o pozwolenie na budowę dla działki nr [...]. Powyższe wyklucza więc prawdopodobieństwo rolniczego wykorzystywania przez skarżących tej nieruchomości. W zażaleniu na powyższe postanowienie F. D., D. D., B. D., A. D. zaskarżyli w/w postanowienie w całości. Skarżący wnieśli o zmianę zaskarżonego postanowienia przez wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z dnia [...] września 2011 r., znak [...] do czasu wydania orzeczenia w przedmiotowej sprawie albo o uchylenie zaskarżonego postanowienia, zasądzenie na rzecz skarżących zwrotu kosztów postępowania oraz wstrzymanie wykonania postanowienia z dnia [...] sierpnia 2012 r. do czasu rozpatrzenia niniejszego zażalenia. Skarżący podnieśli, że stwierdzenia Sądu są bezzasadne i nie zasługują na uwzględnienie. Sąd nie wziął pod uwagę argumentów podniesionych w skardze przez skarżących. Skarżący podnieśli, iż w dniu [...] czerwca 2012 r. została wydana decyzja przez Prezydenta Miasta Krakowa (znak [...]) zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowie na działce nr [...], obręb [...] budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z infrastrukturą. Zgodnie ze złożoną dokumentacją, inwestorzy mają prawo do rozplantowania mas ziemnych w celu zmniejszenia różnicy poziomów. Jest to niezbędne aby zabezpieczyć fundamenty budowanego domu przed przemarznięciem, a co się z tym wiąże ewentualnym uszkodzeniem budynku. W przedmiotowej sprawie dojdzie do sytuacji, gdy skarżący będą zmuszeni do wywiezienia określonej ilości ziemi, po czym tą samą ziemię przywiozą z powrotem celem realizacji zamierzenia budowlanego. Skarżący wskazali, iż istnieje spór co do wyliczeń dokonanych przez geodetę odnośnie kubatury mas ziemnych, które mają być wywiezione. Zdaniem skarżących łączna ilość nawiezionej ziemi nie jest jak wskazuje biegły 343,3 m³, ale 105,65 m³ co potwierdzają dostępne mapy wysokościowe z przed kilku i kilkunastu lat. Wywiezienie więc zawyżonej ilości kubatury ziemi naraziłoby skarżących na nieuzasadnione poniesienie dodatkowych obciążeń finansowych. Wyrokiem z dnia 10 października 2012 r., sygn. akt II SA/Kr 1150/12 Sąd po rozpoznaniu skargi F. D., D. D., B. D., A. D. uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] maja 2012 r., określił, że nie może być ona wykonana i zasadził od organu na rzecz skarżącego D. D. kwotę 457 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania (k. 64 akt o syg. II SA/Kr 1150/12) Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 oraz art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., - niż wskazanych w punkcie 1 i 2 § 1 art. 161 p.p.s.a. - Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Jak już wyżej wskazano postępowanie w sprawie ze skargi F. D., D. D., B. D., A. D. zostało zakończone wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 10 października 2012 r. Orzeczenie to jest prawomocne od dnia 8 grudnia 2012 r. – postanowienie WSA w Krakowie z dnia 3 stycznia 2013 r. (k. 64 odwrót – akt II SA/Kr 1150/12). Istotą ochrony tymczasowej udzielanej na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest zabezpieczenie interesów strony skarżącej poprzez wstrzymanie wykonalności aktu administracyjnego do czasu zakończenia jego kontroli pod względem zgodności z prawem, dokonywanej przez sąd administracyjny. Zgodnie z art. 61 § 6 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego wydaniem prawomocnego wyroku powoduje, że sąd nie ma ani obowiązku ani też uprawnienia do udzielenia ochrony tymczasowej. W tej sytuacji rozpoznanie zażalenia na postanowienie Sądu I instancji z dnia [...] sierpnia 2012 r. odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] maja 2012 r. stało się bezprzedmiotowe - z uwagi na wydanie w niniejszej sprawie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyroku w dniu 10 października 2012 r. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 oraz art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.