II OZ 1465/17

Dnia 5 grudnia 2017 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2017 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 25 września 2017 r., sygn. akt II SA/Po 834/17 odrzucające skargę Z. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu z dnia [...] lipca 2017 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. Postanowieniem z dnia 25 września 2017 r., sygn. akt II SA/Po 834/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej WSA) w Poznaniu odrzucił skargę Z. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) w Kaliszu z dnia [...] lipca 2017 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu postanowienia sąd pierwszej instancji wskazał, że opisaną powyżej decyzją z dnia [...] lipca 2017 r. SKO w Kaliszu, na skutek rozpatrzenia zażalenia skarżącego na postanowienie Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] czerwca 2017 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego umorzyło postępowanie. Skargę na powyższą decyzję wniósł Z. G. reprezentowany przez r.pr. G. W., uiszczając jednocześnie wpis w wysokości 200 zł. Przewodniczący Wydziału II WSA w Poznaniu zarządzeniem z dnia 25 sierpnia 2017 r. wezwał skarżącego do uzupełnienia wpisu od skargi o kwotę 300 zł, stosownie do treści § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221 poz. 2193, rozporządzenie z 2003) w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. W zakreślonym terminie skarżący uzupełnił kwotę wpisu o 100 zł, wpisując tytułem przelewu, że sprawa "dotyczy nieważności aktu prawa miejscowego (§ 2 ust. 1 pkt 3". Wskazując na powyższe sąd pierwszej instancji stwierdził, że w realiach niniejszej sprawy przedmiotem skargi pozostawała decyzja SKO, co powodowało, iż w sprawie powinien znaleźć zastosowanie § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia z 2003. Przedmiotem skargi jest bowiem decyzja wydana w zakresie spraw związanych z zagospodarowaniem przestrzennym. Zdaniem tegoż sądu przyjąć więc należało, że skarżący w zakreślonym terminie nie uzupełnił braku skargi. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył Z. G., reprezentowany przez pełnomocnika. Strona na podstawie art. 194 § 1 pkt 1a w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., Ppsa): 1. zaskarża w całości ww. postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 25 września 2017 r., 2. wnosi o uchylenie ww. orzeczenia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania temuż sądowi, 3. wnosi o zasądzenie na rzecz skarżącego niezbędnych kosztów niniejszego postępowania zażaleniowego przed NSA. Jako podstawę zażalenia strona podaje art. 174 pkt 1 w zw. z § 2 ust. 5 rozporządzenia z 2003 przez błędną jego wykładnię. Zdaniem tejże strony przedmiotowa sprawa bez wątpienia dotyczy decyzji wydanej w postępowaniu mającym na celu stwierdzenie nieważności części miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a zatem sprawie inicjującej tryb nadzwyczajny. Z tego względu istnieje podstawa do uznania, że przy określaniu wysokości wpisu od skargi powinien znaleźć zastosowanie § 2 ust. 5 rozporządzenia z 2003. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek nie wyłącznie z powodów wskazanych w nim. Podstawę prawną do pobierania wpisu w sprawach sądowych stanowi art. 230 § 1 Ppsa, który mówi, iż od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Ponadto art. 214 § 1 Ppsa stanowi, że jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczania kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie bądź powodujące wydatki. Strona inicjująca postępowanie sądowoadministracyjne ma obowiązek uiszczenia wpisu sądowego, chyba że z obowiązku tego została zwolniona na mocy przepisu prawa (zob. art. 239 § 1 pkt 1 - 3, art. 239 § 2 i art. 240 Ppsa), bądź postanowienia referendarza sądowego lub sądu, przyznającego jej prawo pomocy w tym zakresie (zob. art. 239 § 1 pkt 4 Ppsa). W niniejszej sprawie Z. G. złożył skargę na decyzję SKO w Kaliszu umarzającą postępowanie wywołane zażaleniem, którego przedmiotem miało być "postanowienie" Rady Miejskiej w [...] w sprawie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Przedmiot sprawy w której zapadła zaskarżona decyzja jest zatem uzależniony od charakteru prawnego aktu, który objęto wniesionym do Kolegium środkiem zaskarżenia. W rzeczywistości przedmiotem zażalenia Z. G. było pismo Przewodniczącego Rady Miejskiej w [...] informujące o tym, że w reakcji na "wezwanie do usunięcia naruszenia prawa" radni Rady Miejskiej "nie znaleźli podstaw do nadania dalszego biegu przedmiotowej sprawie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego przedmiot skargi nie dotyczy zatem sprawy z zakresu zagospodarowania przestrzennego. Umknęło uwadze sądu wojewódzkiego, że sprawy z tego zakresu normuje ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. z 2017, poz. 1073 ze zm.), a akt który był przedmiotem zaskarżenia do SKO w Kaliszu nie mieści się w pojęciu aktów zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z § 2 ust. 6 rozporządzenia z 2003 w sprawach skarg niewymienionych w ust. 1-5 wpis stały wynosi 200 zł i taka też wysokość powinna zostać określona w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym. Tym samym błędnie WSA w Poznaniu uznał, że w sprawie powinien znaleźć zastosowanie § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia z 2003, dlatego wezwanie strony przez sąd pierwszej instancji do uzupełniania wpisu od skargi o kwotę 300 zł było nieprawidłowe. W konsekwencji wadliwe było odrzucenie skargi. Mając powyższe okoliczności na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa, postanowił jak w sentencji. Odnosząc się do wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów niniejszego postępowania stwierdzić należy, że nie może on być uwzględniony przez Naczelny Sąd Administracyjny, bowiem przepisy art. 203 i 204 Ppsa, które regulują kwestie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają zastosowania do postępowania toczącego się na skutek wniesienia zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji.