II OZ 148/06

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Gorczycka-Muszyńska po rozpoznaniu dniu 21 lutego 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. J. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 14 listopada 2005 r., sygn. akt II SA/Wr 2698/03 o pozostawieniu pisma pełnomocnika skarżącego z dnia 6 października 2005 r. bez rozpoznania w sprawie ze skargi D. J. na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 4 listopada 2003 r., nr [...] w przedmiocie wykonania określonych robót p o s t a n a w i a oddalić zażalenie Zarządzeniem z dnia 14 listopada 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu pozostawił bez rozpoznania pismo pełnomocnika skarżącego z dnia 6 października 2005 r. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że A. J. będąca pełnomocnikiem D. J. wniosła do Sądu pismo – "prośbę", z którego treści nie można było wywnioskować zakresu żądania. Wobec powyższego Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do sprecyzowania pisma poprzez oznaczenie rodzaju pisma w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. W terminie tym do Sądu wpłynęło kolejne pismo (z dnia 19 października 2005 r.), w którym pełnomocnik skarżącego nie ustosunkowała się do wezwania Sądu, lecz podniosła szereg zarzutów dotyczących zaskarżonej decyzji. Sąd stwierdził, że złożone pismo nie stanowi doprecyzowania pisma z dnia 6 października 2005 r. i nie można z któregokolwiek z tych pism wywieść, o co wnosi skarżący. W obu tych pismach pełnomocnik skarżącego obok zarzutów dotyczących zaskarżonej decyzji zawarła wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu w sprawie, co wobec faktu oddalenia skargi D. J. wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 19 kwietnia 2005 r. i wobec faktu prawomocnego postanowienia tego Sądu z dnia 11 lipca 2005 r. o przyznaniu prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu nie pozwoliło Sądowi jednoznacznie określić charakteru prawnego wniesionych pism. Sąd zaznaczył także, że skarżący korzystał w postępowaniu z pomocy pełnomocnika ustanowionego z urzędu, lecz z oświadczenia skarżącego znajdującego się w aktach sprawy wynika, że zrezygnował on z udzielenia wyznaczonemu radcy prawnemu pełnomocnictwa i wnoszenia skargi kasacyjnej. Na powyższe zarządzenie pełnomocnik skarżącego A. J. wniosła zażalenie, w którym ponownie podniosła zarzuty dotyczące decyzji oraz zwróciła się z wnioskiem o wyznaczenie pełnomocnika, twierdząc, że syn D. J. "nie wie co podpisywał", a wyznaczony pełnomocnik nie wywiązał się rzetelnie ze swoich obowiązków. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Stosownie do art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. W niniejszej sprawie ze złożonego pisma "prośby" nie wynikało w sposób jednoznaczny, jaki charakter ma wniesione pismo, wobec czego Sąd prawidłowo wezwał pełnomocnika do sprecyzowania rodzaju pisma. Pełnomocnik skarżącego skierowała w odpowiedzi na wezwanie kolejne pismo, jednakże Sąd I instancji słusznie ocenił, że pismo to nie wyjaśniło, jakich skutków spodziewała się strona skarżąca wnosząc "prośbę" w dniu 6 października 2005 r. Należy bowiem podkreślić, że Sąd nie może samodzielnie i swobodnie oceniać charakteru pism strony, ani odkrywać rzeczywistych intencji strony. Pismo z dnia 19 października 2005 r. nie wyjaśnia w żaden sposób oczekiwań skarżącego, który zrezygnował z wnoszenia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie (oświadczenie z dnia 6 czerwca 2005 r., k. 100 akt). W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu słusznie pozostawił pismo pełnomocnika skarżącego bez rozpoznania. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.