II OZ 15/06

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Stahl po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. P. na zarządzenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 8 listopada 2005 r., sygn. akt II SA/Sz 490/05 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku S. P. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi S. P. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 10 marca 2005 r., nr [...] w przedmiocie przywrócenia uprawnień kombatanckich p o s t a n a w i a oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 2 sierpnia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w oparciu o art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 202 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) odrzucił sporządzoną osobiście przez skarżącego skargę kasacyjną S. P. od postanowienia tego Sądu z dnia 25 maja 2005 r. o odrzuceniu skargi na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 10 marca 2005 r. S. P. pismem z dnia 12 sierpnia 2005 r., zwrócił się o przyznanie prawa pomocy. W dniu 23 września 2005 r. do Sądu wpłynął wypełniony urzędowy formularz wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Z uwagi na nieprecyzyjność wypełnionego wniosku, Sąd pismem z dnia 7 października 2005 r., zgodnie z zarządzeniem sędziego z dnia 6 września 2005 r., zwrócił się do skarżącego o uzupełnienie wniosku przez wskazanie zakresu wnioskowanej pomocy, podanie wysokości osiąganych dochodów i nadesłanie potwierdzeń ich wysokości za okres ostatnich trzech miesięcy oraz przez podanie wysokości miesięcznych wydatków. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 13 października 2005 r. Zarządzeniem z dnia 8 listopada 2005 r. pozostawiono wniosek S. P. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania z uwagi na nieuzupełnienia przez skarżącego braków wniosku. Pismem z dnia 28 listopada 2005 r. S. P. wniósł zażalenie, w którym stwierdził, ze wniesiony przez niego wniosek spełnia wymogi formalne, a zasadność tego wniosku nie powinna budzić wątpliwości Sądu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Stosownie do art. 257 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie Sygn. akt II OZ 15/06 uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Z akt sprawy wynika, że na wezwanie do uzupełnienia wniosku skarżący nie udzielił odpowiedzi. W tym stanie rzeczy zaskarżone zarządzenie o pozostawieniu wniosku S. P. bez rozpoznania jest zgodne z prawem. Sąd nie miał bowiem możliwości merytorycznego rozpoznania wniosku, którego treść pozbawiona była istotnych elementów. Ze złożonego wniosku, wbrew twierdzeniom zawartym w zażaleniu skarżącego, nie wynika konieczność przyznania mu prawa pomocy. Skarżący nie wskazał we wniosku ani wysokości uzyskiwanych dochodów, ani wysokości wydatków, co uniemożliwiło Sądowi ocenę możliwości finansowych strony. Z powyżej wskazanych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.