II OZ 159/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Alicja Plucińska - Filipowicz po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. W. i M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 października 2009 r., sygn. akt VII SA/Wa 1115/07 oddalające wniosek D. i M. W. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w osobach: L. K., B. C., M. M., H. K., E. Z., A. W., M. K. od orzekania w sprawie ze skargi D. W., M. W., J. W. i M. W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2007 .r. Nr [...] w przedmiocie odmowy podjęcia postępowania postanawia: oddalić zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 20 października 2009 r. (k. 380) oddalił wniosek D. i M. W. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w osobach: L. K., B. C., M. M., H. K., E. Z., A. W., M. K. od orzekania w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 1115/07 ze skargi D., M., M. i J. W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2009 r. w przedmiocie odmowy podjęcia postępowania. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że pismami z dnia 12 października 2009 r. D. i M. W. złożyli wniosek o wyłączenie wskazanych wyżej sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie od orzekania w niniejszej sprawie, zarzucając sędziom stronniczość, ubezwłasnowolnienie, pozbawienie prawa do dokumentów, prawa do obrony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że przedmiotowy wniosek nie obejmuje swoim zakresem przyczyn wyłączenia sędziego wskazanych w art. 18 i 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Nie uzasadnia wniosku o wyłączenie sędziego merytoryczna jego praca, w tym wydawanie orzeczeń sądowych w innych sprawach administracyjnych. Jak wynika z oświadczenia odebranego od sędziów nie istnieją żadne okoliczności, o których mowa we wskazanych wyżej przepisach, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności w niniejszej sprawie. W ocenie Sądu I instancji skarżący nie wskazali przyczyn, które uzasadniałyby zastosowanie określonych w ustawie środków prawnych. Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli D. i M. W. (k. 399) podnosząc argumenty tożsame z argumentami wniosku o wyłączenie sędziów. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Instytucja wyłączenia sędziego zarówno z mocy prawa, jak i na wniosek strony jest istotną gwarancją procesową, która ma zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych wcześniej związków z rozpoznawaną sprawą. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego, we wszystkich procedurach sądowych sprowadza się do eliminowania przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami, co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy. Poza wypadkami wyłączenia z mocy samego prawa (art. 18 § 1 ppsa), wyłączenie sędziego następuje na wniosek wówczas, jeżeli zachodzą takie okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego (art.19 ppsa). Wskazać należy, że wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy. Jak wynika z wyjaśnień zawartych w oświadczeniach złożonym przez sędziów, których dotyczy wniosek, nie istnieje między nimi i stronami postępowania jakikolwiek stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do ich bezstronności w tej sprawie. Skarżący nie wykazali ani we wniosku, ani w zażaleniu, aby w sprawie zachodziły jakiekolwiek okoliczności podważające wiarygodność złożonego oświadczenia. Sam fakt, że strona podnosi zarzuty dotyczące nieprawidłowości w wykonywaniu przez sędziów swych obowiązków, nie stanowi wystarczającej przesłanki uzasadniającej w myśl art. 19 ppsa wyłączenie sędziego. Skarżący nie uprawdopodobnili, że zachodzą między nimi i innymi uczestnikami postępowania a sędziami takie stosunki, które powodują wyłączenie od orzekania. Oceny tej nie może zmienić subiektywne przekonanie skarżących co do wadliwego, niewłaściwego sposobu orzekania we wcześniejszych sprawach z udziałem skarżących. Nie jest dopuszczalne żądanie wyłączenia sędziego tylko z tego powodu, że wnioskodawca kwestionuje zasadność rozstrzygnięć w innych sprawach z udziałem tego sędziego. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art.197 § 2 ppsa orzekł jak w postanowieniu.