II OZ 171/06

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krystyna Borkowska po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 28 października 2005r. sygn. akt SA/Rz 775/02 o oddaleniu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 18 lipca 2004r. sygn. akt SA/Rz 775/02 o odmowie sporządzenia uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie oddalającego skargę T. K. na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 19 marca 2002r. Nr [...] postanawia: - oddalić zażalenie. Wyrokiem z dnia 20 lipca 2004r., sygn. akt SA/Rz 775/02 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę T. K. na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 19 marca 2002r. Nr [...] Pismem z dnia 12 kwietnia 2005r. ojciec skarżącego, występujący w charakterze pełnomocnika – J. K. zwrócił się z wnioskiem o doręczenie odpisu powyższego orzeczenia z uzasadnieniem wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności. Podał, że z uwagi na zły stan zdrowia nie był w stanie uczestniczyć w rozprawie i oczekiwał, że Sąd przyśle mu odpis orzeczenia pocztą. W dniu 31 grudnia 2004r. zadzwonił do Sądu i dowiedział się, że wyrok w sprawie został już wydany. Dopiero z chwilą otrzymania postanowienia Sądu z dnia 31 marca 2005r. dowiedział się, iż przed złożeniem skargi kasacyjnej należy złożyć wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Postanowieniem z dnia 18 lipca 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku podnosząc, że skarżący mając wiadomość o złym stanie zdrowia ojca, będącego jego pełnomocnikiem, powinien wykazać staranność i sam uczestniczyć w postępowaniu przed sądem albo też powołać innego pełnomocnika. Sąd zauważył również, iż przyczyna uchybienia terminu – zły stan zdrowia J. K., nie ustała do dnia dzisiejszego. Następnie pełnomocnik skarżącego wniósł na powyższe postanowienie zażalenie, które, jako złożone z uchybieniem terminu, zostało odrzucone przez Sąd postanowieniem z dnia 15 września 2005r. Łącznie z zażaleniem został złożony wniosek o przywrócenie terminu do złożenia tego zażalenia. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 28 października 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia podając, jak we wcześniejszym postanowieniu z dnia 18 lipca 2005r., iż skarżący mając wiadomość o złym stanie zdrowia ojca, będącego jego pełnomocnikiem, powinien wykazać staranność i sam uczestniczyć w postępowaniu przed sądem albo też powołać innego pełnomocnika. Powoływanie się na brak możliwości działania pełnomocnika jako uzasadnienie wniosku o przywrócenie terminu, jest nadużyciem tej instytucji procesowej. Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie podnosząc, że strona nie wiedziała o złym stanie zdrowia pełnomocnika i nie można jej przypisać nienależytej staranności w prowadzeniu spraw przed sądem. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd postanowi na wniosek strony przywrócenie terminu, jeżeli nie dokonała ona w terminie czynności procesowej bez swojej winy. Strona powinna we wniosku uprawdopodobnić, że uchybienie terminu zaszło z przyczyn przez nią niezawinionych (art. 87 § 2 ww. ustawy). W przedmiotowej sprawie uchybienie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej powstało z przyczyn, które nie sposób uznać za niezawinione. Na uwagę zasługuje fakt, iż już po raz drugi doszło w niniejszej sprawie do uchybienia terminu w dokonywaniu czynności procesowej przez pełnomocnika strony. Ponadto uchybienie to nastąpiło z tej samej przyczyny – złego stanu zdrowia pełnomocnika skarżącego. Tym samym należy przyjąć, iż zarówno strona, jak i jej pełnomocnik nie wykazali należytej staranności w prowadzeniu sprawy przed sądem. Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.