II OZ 1789/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Anna Żak po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia L. K. i E. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 lipca 2025 r. sygn. akt II SA/Wr 697/24 odrzucające skargę kasacyjną L. K. i E. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 1 kwietnia 2025 r., sygn. akt II SA/Wr 697/24 w sprawie ze skargi L. K. i E. W. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 12 lipca 2024 r. Nr 777/2024 w przedmiocie nakazu wykonania robót budowlanych w celu doprowadzenia robót do stanu zgodnego z prawem postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 22 lipca 2025 r., sygn. akt II SA/Wr 697/24, na podstawie art. 178 w zw. z art. 176 § 2 p.p.s.a. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", odrzucił skargę kasacyjną L. K. i E. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 1 kwietnia 2025 r., sygn. akt II SA/Wr 697/24, wydanego w sprawie ze skargi ww. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 12 lipca 2024 r. Nr 777/2024 w przedmiocie nakazu wykonania robót budowlanych w celu doprowadzenia robót do stanu zgodnego z prawem. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że ww. skarżące, reprezentowane przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie adwokata, nie wykonały w całości wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej, w ten sposób, że złożyły oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy jedynie w jednym egzemplarzu, bez załączenia stosownych odpisów w liczbie dwóch, co było zgodne z treścią skierowanego do nich wezwania. Zażalenie na ww. postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej złożyły skarżące, reprezentowane przez adwokata. Zaskarżając postanowienie w całości, wniosły o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Ponadto wniosły o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z potwierdzenia nadania przesyłki zawierającej pismo z dnia 11 lipca 2025 r., tj. wskazane powyżej oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciły naruszenie: 1. naruszenie art. 178 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 49 § 1 p.p.s.a. - poprzez bezzasadne przyjęcie, iż skarżące nie dołączyły do skargi kasacyjnej wymaganych odpisów, podczas gdy odpisy te zostały załączone do pisma z dnia 11 lipca 2025 r., co można zweryfikować m.in. na podstawie wagi przesyłki nadanej do Sądu, 2. naruszenie art. 178 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 49 § 1 i art. 176 p.p.s.a. — polegające na zastosowaniu środka ostatecznego (odrzucenie skargi kasacyjnej) pomimo braku przesłanek ustawowych, bowiem nawet gdyby przyjąć brak odpisu pisma, uchybienie to nie stanowi przeszkody uniemożliwiającej merytoryczne rozpoznanie skargi kasacyjnej i może być uzupełnione w trybie art. 49 p.p.s.a., bez konieczności odrzucenia środka zaskarżenia, 3. naruszenie zasady proporcjonalności i prawa do sądu wynikających z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 6 ust. 1 EKPC — poprzez zastosowanie środka rażąco ingerującego w prawo strony do rozpoznania sprawy przez sąd drugiej instancji, bez realnej konieczności oraz przy pominięciu możliwości usunięcia ewentualnych braków formalnych w drodze wezwania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 176 § 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna zawierać: oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części; 2) przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie; 3) wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Zgodne z art. 176 § 2 p.p.s.a. poza wymaganiami, o których mowa w § 1, skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. W myśl art. 177a p.p.s.a. jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176, innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Natomiast zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny jest zobowiązany odrzucić na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Jak wynika z akt niniejszej sprawy pismem z dnia 2 lipca 2025 r. wezwano pełnomocnika skarżących kasacyjnie do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia, przez złożenie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy wraz z 2 odpisami celem doręczenia stronom przeciwnym. Pełnomocnik strony nadesłał pismo z dnia 11 lipca 2025 r. z oświadczeniem o zrzeczeniu się rozprawy, lecz – co wynika z prezentaty Sądu - nie załączył wymaganych odpisów tego pisma. Jedyny bowiem załącznik do pisma stanowił dowód uiszczenia w imieniu skarżących kasacyjnie wpisów od skargi kasacyjnej, co wynika nie tylko z prezentaty Sądu, ale także z samej treści pisma pełnomocnika (vide pkt 2 tego pisma). W takim stanie sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zasadnie odrzucił skargę kasacyjną skoro mimo prawidłowego wezwania nie został usunięty jej brak formalny. Z tego powodu niezasadne okazały się twierdzenia zażalenia, że wymagane odpisy zostały złożone na co miałaby wskazywać waga przesyłki, w której nadesłano pismo skarżących kasacyjnie do Sądu. Sąd I instancji nie miał też podstaw, aby dwukrotnie wzywać pełnomocnika skarżących kasacyjnie do złożenia pisma wraz z odpisami. To bowiem w doręczonym skutecznie w dniu 4 lipca 2025 r. wezwaniu Sąd jednoznacznie wskazał na obowiązek złożenia pisma wraz z dwoma odpisami, co wg akt sprawy odpowiadało liczbie stron i uczestników postępowania. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, w zażaleniu nietrafnie też zarzucono, że brak odpisów pisma zawierającego oświadczenie o rozpoznanie sprawy na rozprawie albo zrzeczenia się jej (jak oświadczył pełnomocnik) nie stanowi przeszkody w rozpoznaniu skargi kasacyjnej. Podkreślić należy, że skarga kasacyjna podlega rozpoznaniu po uprzednim doręczeniu stronie przeciwnej odpisu skargi kasacyjnej niezawierającej braków formalnych. Sąd ma zatem obowiązek przesłać pozostałym stronom odpisy skargi kasacyjnej wraz z pismem uzupełniającym zawierającym wniosek bądź oświadczenie co do trybu rozpoznania skargi. Wniosek o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy są elementami formalnymi skargi kasacyjnej, zatem, jako część skargi kasacyjnej, powinny zostać doręczone wszystkim stronom postępowania, tak aby mogły one odnieść się do oświadczenia strony skarżącej kasacyjnie oraz ewentualnie zażądać przeprowadzenia rozprawy. Trudno też jako nadmierny formalizm ocenić rozstrzygnięcie o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sytuacji, gdy profesjonalny pełnomocnik nie usunął braku formalnego w sposób wynikający z wezwania sądowego podjętego zgodnie z art. 177a p.p.s.a. Z tych wszystkich względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.