II OZ 180/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Dałkowska-Szary po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. S. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lutego 2011 r., sygn. akt IV SA/Wa 93/11 w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) listopada 2010 r., nr (...) w przedmiocie wymierzenia opłaty podwyższonej za składowanie odpadów postanawia: oddalić zażalenie. Zarządzeniem z dnia 2 lutego 2011 r., sygn. akt IV SA/Wa 93/11, Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał wnoszącego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) listopada 2010 r. J. S., do uiszczenia wpisu sądowego od tej skargi w kwocie 2000 zł stosownie do § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Zażaleniem z dnia 14 lutego 2011 r. J.S. zaskarżył powyższe zarządzenie zarzucając mu, iż kwota do zapłaty jest zbyt wysoka i skarżącego nie stać na jej uiszczenie. Ponadto zarzucono, że powyższym zarządzeniem naruszono przepisy Konstytucji Rzeczypospolitej w zakresie zasady państwa prawa. W związku z powyższym w zażaleniu wniesiono o zmianę zaskarżonego zarządzenia w zakresie wysokości wpisu sądowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.), strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należy wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (art. 230 § 1 p.p.s.a). Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne - w innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231 p.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zastosował w sposób prawidłowy powyższe przepisy – wezwał wnoszącego skargę do uiszczenia od niej wpisu sądowego. Prawidłowo została również określona wysokość należnego wpisu w kwocie 2000 zł, bowiem zgodnie z § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem. W przypadku, gdy wysokość tej należności wynosi ponad 100.000 zł, to wysokość wpisu wynosi 1% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2000 zł i nie więcej niż 100.000 zł (§ 1 pkt 4 ww. rozporządzenia). W przedmiotowej sprawie wysokość należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem wynosi ponad 100.000 zł i nie przekracza 200.000 zł, w związku z czym prawidłowo została ustalona wysokość wpisu od przedmiotowej skargi. Odnośnie stwierdzenia wnoszącego zażalenie, iż nie stać go na uiszczenie wpisu wskazać należy, że strona niemająca dostatecznych środków umożliwiających jej prowadzenie sprawy przed sądem administracyjnym może ubiegać się o przyznanie jej prawa pomocy (art. 243 – 263 p.p.s.a.). Naczelny Sąd Administracyjny nie dopatrzył się w przedmiotowej sprawie naruszenia przepisów Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Mając na uwadze powyższe, na postawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.