II OZ 205/10

Dnia 9 czerwca 2010 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krystyna Borkowska po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2010 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy z wniosku Z. L. o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 marca 2010 roku, sygn. akt II OZ 205/10 oddalającego zażalenie Z. L. w sprawie ze skargi Z. L. na postanowienie Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach z dnia [...] listopada 2008 roku, nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego postanawia: umorzyć postępowanie Wnioskiem z dnia 13 kwietnia 2010 roku (data stempla pocztowego) pełnomocnik Z. L., adwokat L. D., wystąpił o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 marca 2010 roku, sygn. akt II OZ 205/10 oddalającego zażalenie Z. L. na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną - w zakresie kosztów udzielonej a nie opłaconej w ogóle pomocy prawnej, udzielonej z urzędu. Postanowieniem z dnia 5 maja 2010 roku referendarz sądowy przyznał na rzecz adwokata L. D. wynagrodzenie tytułem nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej z urzędu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia, zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów, jeżeli sąd nie orzekł w tym zakresie. Jednakże, zgodnie z przepisami cytowanej ustawy (art. 209 i 210 Ppsa), Naczelny Sąd Administracyjny orzeka jedynie co do kosztów postępowania między stronami. O wynagrodzeniu dla pełnomocnika należnym od Skarbu Państwa (art. 250 Ppsa) za pomoc prawną udzieloną z urzędu, orzekają wojewódzkie sądy administracyjne, w postępowaniu określonym w przepisach art. 258-261 Ppsa. W przedmiotowej sprawie, w związku z przyznaniem przez Sąd I instancji wynagrodzenia pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu, postępowanie wszczęte wyżej wymienionym wnioskiem należało umorzyć, albowiem wydanie w takich warunkach merytorycznego orzeczenia stało się zbędne. Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.