II OZ 211/18

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2018-03-07

Skład orzekający: Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na postanowienie o sprostowaniu błędu pisarskiego w wyroku sądu administracyjnego jest zasadne, jeśli skarżący podnosi zarzuty dotyczące niepełnego zakresu sprostowania, a organ odwoławczy w późniejszym postanowieniu dokonał dodatkowego sprostowania?
Ratio decidendi
Zażalenie na postanowienie o sprostowaniu błędu pisarskiego w wyroku sądu administracyjnego staje się bezprzedmiotowe, a postępowanie zażaleniowe podlega umorzeniu, jeśli organ odwoławczy, uwzględniając zarzuty skarżącego dotyczące niepełnego zakresu sprostowania, dokonał w późniejszym postanowieniu dodatkowego sprostowania, które wyjaśniło kwestie podniesione w zażaleniu.
Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wydał wyrok, w którego sentencji omyłkowo wskazano, że zapadł on na rozprawie, podczas gdy faktycznie odbyło się posiedzenie niejawne. Sąd dokonał sprostowania tej omyłki. Skarżący wniósł zażalenie na to postanowienie, podnosząc, że sprostowanie nie objęło wadliwie określonej daty zaskarżonego postanowienia Wojewody Podkarpackiego. Następnie WSA w Rzeszowie wydał kolejne postanowienie, dokonując dodatkowego sprostowania daty.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie zażaleniowe.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 20 września 2017 r., sygn. akt II SA/Rz 353/17 o sprostowaniu wyroku w sprawie ze skargi J. K. na postanowienie Wojewody Podkarpackiego z dnia [...] stycznia 2017 r., nr [...] w przedmiocie sprostowania z urzędu błędów pisarskich postanawia: umorzyć postępowanie zażaleniowe. Wyrokiem z dnia 19 września 2017 r., sygn. akt II SA/Rz 353/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie po rozpoznaniu na rozprawie skargi J. K. na postanowienie Wojewody Podkarpackiego z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania z urzędu błędów pisarskich oddalił skargę. Postanowieniem z dnia 20 września 2017 r. Sąd dokonał sprostowania sentencji powyższego wyroku w ten sposób, że w wierszu szóstym od dołu wyrazy "na rozprawie" zastąpił wyrazami "na posiedzeniu niejawnym" Sąd w uzasadnieniu wskazał, że błędnie wskazano rodzaj posiedzenia, na którym orzeczenie zostało wydane i należało, na podstawie art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako P.p.s.a.), dokonać sprostowania w tym zakresie. Orzeczenie zapadło na posiedzeniu niejawnym a nie na rozprawie jak omyłkowo wskazano w sentencji wyroku. Skarżący w dniu 9 października 2017 r. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie domagając się prawidłowego określenia przedmiotu zaskarżonego postanowienia i daty jego wydania a także sygnatury sprawy sądowej. Wskazał, że w sprawie zarejestrowanej pod sygn. akt II SA/Rz 353/17 przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Wojewody Podkarpackiego z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania z urzędu błędów pisarskich, nie zaś postanowienie Wojewody Podkarpackiego z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...], które dotyczy wznowienia postępowania i prowadzone jest pod sygn. akt II SA/Rz 354/17. Postanowieniem z dnia 26 października 2017 r. WSA w Rzeszowie w pkt II postanowił sprostować wyrok z dnia 19 września 2017 r., sygn. akt II SA/Rz 353/17 w ten sposób, że w wierszu trzecim od dołu słowa "z dnia [...] stycznia 2017 r." zastąpić słowami: "z dnia [...] stycznia 2017 r.", w pkt III postanowił sprostować swoje postanowienie z dnia 20 września 2017 r. sygn. akt 353/17 w ten sposób, że w wierszu szóstym od dołu słowa: "z dnia [...] stycznia 2017 r." zastąpić słowami: " z dnia [...] stycznia 2017 r.". Powodem było niewłaściwe określenie daty zaskarżonego w niniejszej sprawie postanowienia Wojewody Podkarpackiego w przedmiocie sprostowania z urzędu błędów pisarskich. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie art. 156 § 1 i 2 P.p.s.a. Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu. (§ 2 ). Zaskarżonym postanowieniem z 20 września 2017 r. Sąd słusznie i zgodnie z art. 156 § 1 i 2 P.p.s.a. dokonał sprostowania sentencji wydanego w niniejszej sprawie wyroku z 19 września 2017 r. Niewątpliwie skoro wyrok ten zapadł na posiedzeniu niejawnym a omyłkowo wpisano, że został wydany po rozpoznaniu sprawy na rozprawie to należało taką omyłkę pisarską sprostować, co jak wynika z zaskarżonego postanowienia uczyniono. W zażaleniu skarżący nie kwestionuje zasadności i prawidłowości wydanego postanowienia o sprostowaniu. nie formułuje w tym zakresie żadnych zarzutów. Powodem wniesienia zażalenia jest jedynie fakt, że sprostowanie wyroku powinno dotyczyć także wadliwie określonej daty zaskarżonego postanowienia Wojewody Podkarpackiego bowiem w sprawie o sygn. II SA/Rz 353/17 przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Wojewody Podkarpackiego z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania z urzędu błędów pisarskich a nie postanowienie Wojewody Podkarpackiego z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...], które dotyczy odmowy wznowienia postępowania. Zdaniem NSA, podzielić należało stanowisko skarżącego co do niepełnego zakresu dokonanego sprostowania wyroku co miało wpływ na wydane w tym postanowieniu rozstrzygnięcie. Jednak wobec dokonania sprostowania tegoż wyroku a także samego postanowienia z dnia 20 września 2017 r. postanowieniem z dnia 26 października 2017 r. poprzez wskazanie właściwej daty zaskarżonego aktu, NSA uznał, że kwestie podniesione w zażaleniu zostały już wyjaśnione zgodnie z żądaniem skarżącego a zatem przedmiotowe zażalenie stało się bezprzedmiotowe i wywołane nim postępowanie podlegało umorzeniu. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 197 § 1 i 2 oraz art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło