II OZ 212/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Włodzimierz Ryms po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Spółdzielni Mieszkaniowej P. w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 września 2009 r., sygn. akt II SA/Kr 1215/09 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej P. w K. na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] maja 2009 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu nielegalnego użytkowania postanawia: umorzyć postępowanie zażaleniowe. Postanowieniem z dnia 17 września 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek skarżącej Spółdzielni Mieszkaniowej P. w K. o wstrzymanie wykonania postanowienia Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] maja 2009 r. w przedmiocie nałożenia kary z tytułu nielegalnego użytkowania budynku. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że egzekwowania obowiązku pieniężnego wynikającego z ostatecznej decyzji, nawet przy istnieniu trudnej sytuacji materialnej strony, nie można utożsamiać z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody, czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu skarżąca nie wykazała, że może wystąpić niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Konieczność zapłacenia przez stronę skarżącą kwoty około 70 000 zł sama w sobie nie przesądza o wystąpieniu nieodwracalnych skutków, w szczególności, że może doprowadzić do upadłości Spółdzielni. Oprócz ogólnikowych stwierdzeń zamieszczonych we wniosku o źródłach finansowych i profilu działalności, strona skarżąca nie opisuje nawet swojej sytuacji finansowej. Skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie z dnia 17 września 2009 r. zarzucając naruszenie art. 61 § 3, art. 134 § 1 oraz art. 141 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skarżąca wskazała, że łączna kwota obciążająca Spółdzielnie z tytułu kar i kosztów upomnienia organu egzekucyjnego wynosi 70 008, 80 zł. Uiszczenie tej kwoty, jeszcze przed rozpoznaniem skargi może spowodować trudne do odwrócenia skutki, bowiem zagraża egzystencji Spółdzielni, która nie jest podmiotem gospodarczym, nie wypracowuje i nie gromadzi środków finansowych w tak znacznej wysokości. Ponadto, powołując się na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżąca podniosła, że wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej nie opiera się w pełni na zasadzie skargowości i można w art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odnaleźć elementy zasady oficjalności. Na etapie rozpoznawania wniosku Sąd powinien wziąć pod rozwagę również i te okoliczności, które nie zostały powołane przez skarżącego. W tej sprawie Sąd nie odniósł się do kwestii obciążenia skarżącej kwotą 70 008 zł i poprzestał na stanowisku, iż twierdzenia skarżącej są nieudowodnione. Wyrokiem z dnia 25 listopada 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę Spółdzielni Mieszkaniowej P. w K. na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] maja 2009 r. w przedmiocie nałożenia kary z tytułu nielegalnego użytkowania budynku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Oznacza to, że rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności przez Sąd pierwszej instancji po wydaniu przez ten Sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji staje się bezprzedmiotowe. Tym samym, skoro wyrokiem z dnia 25 listopada 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę, to również rozpoznanie zażalenia na postanowienie Sądu pierwszej instancji o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia jest bezprzedmiotowe. Po wydaniu przez Sąd pierwszej instancji orzeczenia kończącego postępowanie skarżący, w razie wniesienia skargi kasacyjnej, może złożyć wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez Naczelny Sąd Administracyjny (uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07, ONSAiWSA z 2007 r., Nr 4, poz. 77). Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 i art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi umorzył postępowanie zażaleniowe.