II OZ 215/14

II OZ 215 / 14 POSTANOWIENIE Dnia 6 marca 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Czapska-Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. R. i A. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 grudnia 2013 r. sygn. akt VII SA/Wa 2112/13 w zakresie oddalenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. R. i A. B. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie. Sygn. akt II OZ 215 / 14 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 3 grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek skarżących A. R. i A. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] sierpnia 2013 r., utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] czerwca 2013 r., którą zatwierdzono projekt budowlany i udzielono [...] Sp. z o.o. w W. pozwolenia na budowę sieci gazowej na działach nr ew. [...] w miejscowości J., Gm. H. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż we wniosku o wstrzymanie skarżonej decyzji skarżące podały, że wybudowanie sieci na ich działce spowoduje nieodwracalne skutki w postaci niemożliwości przywrócenia rzeczy do pierwotnego stanu. Zdaniem skarżących pozwolenie to blokuje im w przyszłości możliwość podłączenia domów ich dzieci i wnuków do sieci gazowej zlokalizowanej na ich działce. Powołały się w tym zakresie na opinię eksperta od gazyfikacji, z której wynika, że istniejący gazociąg średniego ciśnienia na ich działce nr [...] z rur DN 40 mm (PE) zapewnia przepustowość gazu w ilości około 80 m3/h, co przy w właściwym ciśnieniu w sieci pozwala na przyłączenie około 15- 20 domków jednorodzinnych. Jednakże biorąc pod uwagę występujące w praktyce spadki ciśnienia, właściwym jest podłączenie budynków jednorodzinnych w liczbie około 10. Niewątpliwie poprowadzenie od istniejącej sieci gazowej na nieruchomości skarżących odcinka gazociągu średniego ciśnienia do nieruchomości sąsiadów skarżących, będzie skutkowało nieodwracalnymi ujemnymi konsekwencjami dla skarżących, bowiem spowoduje co najmniej obniżenie ciśnienia gazu w istniejących budynkach skarżących, a w przyszłości uniemożliwi podłączenie nowych zabudowań. W ten sposób powstanie znaczna szkoda majątkowa polegająca na konieczności poniesienia w przyszłości kosztów przebudowy istniejącego gazociągu średniego ciśnienia na gazociąg podwyższonego lub wręcz wysokiego ciśnienia. Ponadto skarżące podniosły, że ustanowione na ich nieruchomości prawo użytkowania wieczystego dotyczy wybudowania wyłącznie przyłączy gazowych, a nie wybudowania sieci gazowej i zostało ustanowione na rzecz innego podmiotu, niż ten który wystąpił z wnioskiem i uzyskał pozwolenie na budowę w niniejszej sprawie. Oddalając wniosek skarżących, Wojewódzki Sąd Administracyjny podkreślił na wstępie, iż Sąd nie bada w postępowaniu o wstrzymanie zaskarżonego aktu zasadności samej skargi. Merytoryczna kontrola zgodności z prawem zaskarżonej decyzji może być dokonana dopiero w ramach kontroli legalności tej decyzji. Rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności nie może prowadzić do przedsądu. Odwołując się argumentacji strony skarżącej, Sąd uznał, że w świetle art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.- zwanej dalej P.p.s.a.) skarżące nie wykazały, istnienia niebezpieczeństwa wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków lub znacznej szkody, o której mowa w tym przepisie. W szczególności, skarżące wskazały na szkody, które w ich ocenie powstaną w przyszłości. Nie zostało natomiast wykazane, iż będą to szkody znaczne lub takie, których spowodowanie będzie niosło za sobą trudno odwracalne skutki. Ponadto Sąd zwrócił uwagę na zawarte w piśmie procesowym z dnia 2 grudnia 2013 r. stanowisko inwestora, zgodnie z którym należy mieć na uwadze także interes uczestników postępowania. Wstrzymanie wykonania decyzji na długi czas zablokuje wykonanie inwestycji i uniemożliwi uczestnikowi postępowania wywiązanie się z obowiązku (publicznoprawnego) dokonania przyłączenia do sieci kolejnych odbiorców. Wobec tego, że skarżące nie wykazały istnienia ryzyka wyrządzenia znacznej szkody w ich majątku lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków na skutek wykonania skarżonej decyzji, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż ochrona tymczasowa w sprawie nie może być im przyznana i na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. orzekł jak na wstępie. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyły A. R. i A. B., zaskarżając je w całości i wnosząc o jego zmianę poprzez wstrzymania wykonania decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] sierpnia 2013 r. Zdaniem skarżących Wojewódzki Sąd Administracyjny, podejmując zaskarżone rozstrzygnięcie naruszył art. 61 § 3 P.p.s.a., bowiem na podstawie opinii eksperta wykazały one, że liczba planowanych przyłączy zdecydowanie pogorszy jakoś świadczonej usługi dystrybucji paliwa płynnego do ich budynków. Także wybudowanie gazociągu na ich działce całkowicie uniemożliwi podłączenie w przyszłości budynków dzieci i wnuków skarżących, zaś gazociąg powinien być zlokalizowany na innej działce. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o którym mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Z przepisu tego wynika więc, iż warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku jej wykonania. Sąd orzeka, bowiem w kwestii wstrzymania wykonania na podstawie przytoczonych we wniosku okoliczności, uwzględniając indywidualny charakter każdej sprawy i możliwość wystąpienia dla skarżącego niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżanego aktu spoczywa na wnioskodawcy. Zauważyć trzeba, iż argumentacja strony skarżącej przedstawiona we wniosku o wstrzymanie, powtórzona w rozpoznawanym zażaleniu, zasadniczo odnosi się do legalności decyzji kontrolowanych w niniejszym postępowaniu. Kwestia prawidłowości przyjętych przez inwestora założeń w zakresie parametrów technicznych projektowanego sieci gazowej, jak również prawidłowości jej przebiegu przez określone działki nie może być oceniana z punktu widzenia niezbędności udzielenia skarżącym ochrony tymczasowej, bowiem jest to argumentacja kwestionująca legalność zaskarżonej decyzji a nie wskazująca na niebezpieczeństwa, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Ocena ta zostanie zaś dokonana dopiero w wyroku rozstrzygającym tę sprawę. Jak słusznie wskazywał Sąd pierwszej instancji odmienne oceny w tym zakresie prowadziłyby do nieuprawnionego w świetle ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poglądu o możliwości zastosowania w sprawie przedsądu. Z tych też względów, uznać należało, iż zaskarżone rozstrzygnięcie Sądu pierwszej instancji nie zawiera żadnych takich wad, które czyniłoby koniecznym ponowne rozpoznanie przedmiotowego wniosku. Strona skarżąca nie wykazała, bowiem żadnych takich okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., zaś prawidłowość stanowiska Sądu pierwszej instancji nie została skutecznie podważona w rozpoznanym zażaleniu. Mając powyższe okoliczności na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. oddalił wniesione zażalenie.