II OZ 244/08

II OZ 244/08 POSTANOWIENIE Dnia 27 marca 2008 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 stycznia 2008 r. sygn. akt VII SA/Wa 1215/07 w zakresie pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie ze skargi S. B. i M. D. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia oddalić zażalenie. Sygn. akt II OZ 244 / 08 UZASADNIENIE Zaskarżonym "postanowieniem" z dnia 15 stycznia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, pozostawił bez rozpoznania wniosek S. B. i M. D. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z ich skargi na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. Zarządzeniem z dnia 26 października 2007 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawił bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy, złożony przez S. B. i M. D., z uwagi na niezachowanie formy urzędowej wniosku. Skarżący złożyli osobiście w dniu 26 października 2007 r. pismo zatytułowane "Sprzeciw na zarządzenie z dnia 26.10.2007 r." Z uwagi na powyższe, rozpoznając sprawę, Sąd pierwszej instancji oparł zaskarżone orzeczenie na art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., bowiem skarżący nie złożyli swojego wniosku o przyznanie prawa pomocy w formie odpowiadającej wymogom określonym w art. 252 § 2 p.p.s.a. a wezwanie w tym przedmiocie z dnia 10 września 2007 r., nie było podjęte przez wnioskodawców i uznane zostało jako doręczone po dwukrotnym jego awizowaniu. W zażaleniu na powyższe "postanowienie", podpisanym przez S. B., podniesiono, że M. D. przebywał w areszcie między dniem [...] września 2007r., a [...] listopada 2007 r., zaś S. B. nie mogła odbierać przesyłek z tej przyczyny, iż dowód osobisty uzyskała w dniu [...] stycznia 2008 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Stosownie do art. 243 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek, złożony na urzędowym formularzu (art. 252 § 2 p.p.s.a.), którego wzór określono w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245). W przypadku wystąpienia osoby fizycznej, z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, Sąd zobowiązany jest do przesłania tejże osobie urzędowego formularza, o którym mowa wyżej. Czynność ta ze strony Sądu pierwszej instancji została w przedmiotowej sprawie dokonana, o czym świadczy dokumentacja sprawy. Zwrócić uwagę należy, iż zarzuty zawarte w zażaleniu trudno uznać za trafne chociażby z tego względu, iż przesyłki kierowane do skarżących zawierające formularze PPF widnieją w dokumentacji sprawy z adnotacją "mieszkanie zamknięte". Niezależnie od tego trzeba też zauważyć, iż skarżąca miała możliwość wylegitymowania się innym dokumentem tożsamości, niż dowód osobisty przed doręczającym przesyłkę pracownikiem poczty, tak więc brak tego dokumentu nie mógł stanowić przeszkody w odbiorze przesyłki. Analiza akt sprawy wskazuje, iż braki pisma dotyczące przyznania prawa pomocy nie zostały uzupełnione przez skarżących, a wobec tego za zasadne uznać należy wydanie zaskarżonego rozstrzygnięcia. Trzeba jednak zauważyć, iż zaskarżone orzeczenie winno być wydane w formie zarządzenia stosownie do dyspozycji art. 257 p.p.s.a. w zw. z art. 49 § 2 p.p.s.a., a nie postanowienia, to uchybienie pozostaje jednak bez wpływu na wynik skarżonego orzeczenia. Mając przedstawione wyżej okoliczności na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił wniesione zażalenie.