II OZ 253/11

II OZ 253 / 11 POSTANOWIENIE Dnia 7 kwietnia 2011 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 września 2010 r. sygn. akt II SA/Kr 953/10 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia [...] czerwca 2010 r. znak: [...] w przedmiocie nakazu wykonania prac ziemnych i umocnienia rowu postanawia oddalić zażalenie. II OZ 253 / 11 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 28 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił A. M. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia [...] czerwca 2010 r., utrzymującej w mocy decyzję Wójta Gminy Skrzyszów z dnia [...] maja 2010 r., którą to decyzją nakazano skarżącemu zebranie nawiezionej na działkę nr [...] w S. jednometrowej warstwy ziemi, na odcinku przyległym do rowu melioracyjnego [...], pasem szerokości nie mniejszym niż 3 m od górnej krawędzi brzegu rowu melioracyjnego i umocnienie w sposób trwały powstałej wskutek zebrania ziemi skarpy poprzez jej wyłożenie elementami betonowymi. W skardze na powyższą decyzję organu odwoławczego K. M. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podając, że jej wykonanie skutkowałoby poniesieniem przez niego znacznych kosztów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, oddalając wniosek wskazał, że A. M. w uzasadnieniu skargi nie powołał się na żadną z okoliczności, która zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.) uzasadniała wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego. Zdaniem Sądu brak przytoczenia okoliczności faktycznej, która uprawdopodobniałaby niebezpieczeństwo poniesienia przez skarżącego znacznej szkody albo powstania trudnych do odwrócenia skutków, uniemożliwia uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego. Skarżący ograniczył się do stwierdzenia, że wykonanie decyzji wiązałoby się z poniesieniem przez niego znacznych kosztów, co nie oznaczała jednocześnie poniesienia przez zobowiązanego znacznej szkody. Podobnie wobec braku uprawdopodobnienia nieodwracalności takiej szkody, nie można przyjąć, aby zrealizowana została druga z przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. W związku z powyższym, Sąd pierwszej instancji nie znalazł podstaw do uwzględnienia rozpatrywanego wniosku. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył A. M., wnosząc o jego uchylenie i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, zarzucając mu przy tym naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. przez jego niewłaściwe zastosowanie. W uzasadnieniu wniesionego zażalenia skarżący, przytaczając okoliczności faktyczne sprawy, wskazał, że wykonał prace ziemne na swojej nieruchomości, aby zabezpieczyć ją przed zalaniem przez wody płynące rowem melioracyjnym. Zastosowanie się do decyzji organów obu instancji spowoduje natomiast powrót do stanu sprzed wykonania prac na gruncie, tj. do ponownego zalewania nieruchomości skarżącego. Ponadto zauważył, iż wskazał w skardze do Sądu, jakie szkody wody opadowe wyrządzają na jego nieruchomości, co uzasadnia udzielenie mu ochrony tymczasowej. Odpowiedź na zażalenie złożyła, E. C., wnosząc o jego oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżanego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżanego aktu spoczywa na wnioskodawcy. Dlatego też, tak istotnym pozostaje konieczność przytoczenia we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji odpowiedniej w tym zakresie argumentacji. Zważywszy na powyższe, podzielić należało ocenę Sądu pierwszej instancji, iż skarżący nie przedstawił we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji żadnych takich, konkretnych okoliczności, które przemawiałyby za możliwością wystąpienia nieodwracalności skutków wykonania tej decyzji, jak i za możliwością zaistnienia niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Stwierdzić trzeba, iż argumentacja przedstawiona we wniesionym zażaleniu, sprowadza się do kwestionowania zasadności skarżonej decyzji. Wymaga w związku z tym podkreślenia, iż wstrzymanie wykonania decyzji, nie jest tożsame z rozpoznaniem zarzutów skargi w odniesieniu do zaskarżonej decyzji, te bowiem będą przedmiotem oceny Sądu w dalszym postępowaniu. Stwierdzić trzeba, iż z punktu widzenia oceny konieczności udzielenia skarżącemu ochrony tymczasowej w niniejszej sprawie, okoliczności przytoczone we wniesionym zażaleniu nie pozwalały na zakwestionowanie prawidłowości oceny Sądu pierwszej instancji. Z przytoczonych wyżej względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.