II OZ 27/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Stowarzyszenia Właścicieli Domków Letniskowych w B. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 września 2008 r., sygn. akt II SA/Gd 710/08 o wezwaniu Stowarzyszenia Właścicieli Domków Letniskowych w B. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi B. B., J. B. i Stowarzyszenia Właścicieli Domków Letniskowych w B. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] lipca 2008 r., nr [...] w przedmiocie odroczenia rozbiórki obiektu budowlanego postanawia zażalenie oddalić B. B., J. B. i Stowarzyszenie Właścicieli Domków Letniskowych w B. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] lipca 2008 r., nr [...], w przedmiocie odroczenia rozbiórki obiektu budowlanego. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 września 2008 r., wydanego na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), wezwano Stowarzyszenie Właścicieli Domków Letniskowych w B. oraz oddzielnie B. i J. B. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Stowarzyszenie Właścicieli Domków Letniskowych w B. wniosło do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na powyższe zarządzenie, podnosząc, iż skarga została wniesiona przez dwie osoby, których prawa i obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są takie same, gdyż dążą do tego samego celu jakim jest czasowe pozostawienie spornego obiektu, wobec czego Sąd, stosownie do art. 214 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, powinien zarządzić jedną opłatę. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub wpis stały. Pismami wszczynającymi postępowanie w sprawie są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania – art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej zwanej "p.p.s.a." W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący obowiązany jest wezwać wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd ( art. 220 § 3 p.p.s.a. ). Z brzmienia art. 220 § 1 i 3 oraz art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. jednoznacznie wynika obowiązek uiszczenia wpisu od skargi wniesionej do sądu administracyjnego pierwszej instancji. Wpis stały w sprawach skarg nieobjętych wpisem stosunkowym z zakresu budownictwa i architektury wynosi 500 zł. - § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), Stosownie do art. 214 § 1 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Zgodnie zaś z art. 214 § 2 p.p.s.a. pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. Opłata ta obciąża wówczas te osoby solidarnie. To oznacza, że uiszczenie opłaty przez jedną z tych osób zwalnia drugą (pozostałe osoby) od obowiązku uiszczenia opłaty. Wynikająca z art. 214 § 2 p.p.s.a. zasada, że wnoszone przez kilka osób pismo podlega jednej opłacie ma zastosowanie wyłącznie w przypadku współuczestnictwa materialnego, to jest wówczas, gdy dla kilku osób uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne. Natomiast w przypadku współuczestnictwa formalnego każda z osób wnoszących pismo uiszcza opłatę oddzielnie, stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku (T. Woś, H. Knysiak -Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2005, str. 601). Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, iż wniesienie skargi w jednym piśmie w sprawie nie przesądza o istnieniu wspólnych praw i obowiązków, o których mowa w art. 214 § 2 P.p.s.a. To, że zaskarżona decyzja dotyczy dwóch podmiotów i została następnie przez te podmioty zaskarżona nie oznacza, że nakłada na nich wspólne obowiązki albo uprawnienia. Nie zmienia tego faktu to, że cel, który chcą osiągnąć skarżący, jest dla nich wspólny. W takiej sytuacji, bez wątpienia można stwierdzić, że po stronie skarżących występuje współuczestnictwo, jednakże ma ono charakter formalny. Takiego zaś współuczestnictwa nie obejmuje przepis art. 214 § 2 P.p.s.a. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 6 stycznia 2005 r., sygn. akt OZ 968/04 (niepubl.) wspólne prawa lub obowiązki byłyby wówczas, gdyby wynikały one z tego samego tytułu prawnego. W tej sytuacji, uznać należy, że prawidłowo Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wezwał skarżące Stowarzyszenie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku art. 198 i art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.