II OZ 27/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Włodzimierz Ryms po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H Sp. z o.o. w W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 grudnia 2013 r., sygn. akt IV SA/Wa 2802/13 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu w sprawie ze skarg H. Sp. z o.o. w W. i N. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] października 2013 r., Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania z tytułu opłaty za brak sieci oraz wysokości nadpłaty w związku z nadpłaconą wpłatą na poczet zobowiązania z tytułu opłaty za brak sieci postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie. Zaskarżonym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 grudnia 2013 r. wezwano skarżącego H. Sp. z o.o. w W. do uiszczenia wpisu w kwocie [...] zł od skargi na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] października 2013 r., stosownie do § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). W zażaleniu na to zarządzenie skarżąca Spółka, zarzucając naruszenie art. 231 w związku z art. 215 i 216 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", podniosła, że w tej sprawie wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi [...] zł, a zatem powinien zostać ustalony wpis w wysokości [...] zł. Skarżąca wyraźnie wskazała w skardze, że kwestionuje wysokość zobowiązania. Określenie wysokości wpisu obliczanego jako procent sumy określonego zobowiązania i nadpłaty jest działaniem mogącym spowodować nadmierne utrudnienie skarżącej w dostępie do sądu. W świetle art. 231 w związku z art. 215 i 216 P.p.s.a. wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi tylko ta część należności pieniężnej, która została zakwestionowana w skardze. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest oparte na usprawiedliwionych podstawach. Przepis art. 231 P.p.s.a. stanowi, że wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty (art. 215 § 1 P.p.s.a.). Jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stanowi ona wartość przedmiotu zaskarżenia (art. 216 P.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie skarżąca Spółka wniosła skargę na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] października 2013 r. w części określającej zobowiązanie skarżącej z tytułu opłaty za brak sieci za 2006 r. w wysokości [...] zł, określając jednocześnie wartość przedmiotu zaskarżenia kwotę [...] zł. W tym przypadku nie cała decyzja jest kwestionowana przez skarżącą, a tylko jej część. Pobranie wpisu stosunkowego od kwoty znacznie wyższej, niż to wynika z przedmiotu zaskarżenia objętego skargą mogłoby zostać uznane za objaw nadmiernego fiskalizmu. Należy przywołać stanowisko zaprezentowane w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2008 r., sygn. akt I FPS 7/07 (ONSAiWSA z 2008 r., nr 2, poz. 24), zgodnie z którym w świetle przepisów art. 231 w związku z art. 215 i 216 P.p.s.a., wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi tylko ta część należności pieniężnej, która została zakwestionowana w skardze. Mając na uwadze, że skarżąca kwestionuje decyzję tylko w części określającej jej zobowiązanie z tytułu opłaty za brak sieci za 2006 r., to ta kwota stanowi przedmiot zaskarżenia. W konsekwencji od tej kwoty zależy wysokość wpisu. Oznacza to, że wysokość wpisu określona w zaskarżonym zarządzeniu nie jest prawidłowa, albowiem odnosi się do obu należności pieniężnych określonych w zaskarżone decyzji. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 i 198 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.