II OZ 280/24

Dnia 25 czerwca 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Parafii Rzymskokatolickiej [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 marca 2024 r., sygn. akt VII SA/Wa 179/24 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi Parafii Rzymskokatolickiej [...] na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 10 listopada 2023 r., znak: DOZ-OAiK.650.521.2023.KPA-1 w przedmiocie skreślenia z rejestru zabytków postanawia: oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 21 marca 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", odrzucił skargę, ponieważ na wezwanie Sądu strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi w terminie przez uiszczenie wpisu od skargi i nadesłanie dokumentu, z którego wynika sposób reprezentacji skarżącej Parafii. Sąd wskazał, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi zostało doręczone stronie skarżącej 22 lutego 2024 r. Siedmiodniowy termin do dokonania żądanych czynności upłynął zatem z dniem 29 lutego 2024 r. Strona skarżąca nadała w dniu 5 marca 2024 r., a więc z uchybieniem terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, pismo do którego dołączono kopię dokumentu określającego umocowanie F. W. do reprezentowania strony skarżącej. Strona skarżąca nie zastosowała się do wezwania i nie uzupełniła braków formalnych skargi w terminie. W dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano również wpłaty do niniejszej sprawy. Zażalenie na ww. postanowienie wniosła skarżąca Parafia, wskazując na naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i art. 220 § 3 p.p.s.a., i podnosząc, że nie otrzymała z Sądu stosownego wezwania do uiszczenia wpisu od skargi, zaś dokument, z którego wynika sposób reprezentacji Parafii, został wysłany do Sądu w dniu 5 marca 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie podlega uwzględnieniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Argumentacja zażalenia w zasadzie nie prowadzi do skutecznego zakwestionowania oceny, zgodnie z którą skarżąca Parafia nie uzupełniała na wezwanie Sądu w terminie braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu, z którego wynika sposób reprezentacji Parafii oraz uiszczenie wpisu sądowego od skargi. Tego rodzaju okoliczności uzasadniały zaś zastosowanie przez Sąd I instancji art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a., i odrzucenie skargi. W zażaleniu natomiast wskazuje się, że skarżąca Parafia nie otrzymała stosowego wezwania z Sądu do uiszczenia wpisu od skargi. Tego rodzaju argumentacji przeczą jednak akta sprawy, z których wynika, że istnieją podstawy do stwierdzenia, że skarżącej Parafii skutecznie doręczono korespondencję zawierającą stosowne wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi, w tym wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi. Taką ocenę potwierdza dowód doręczenia wezwań do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wynika z nich, że stronie skarżącej doręczono wezwania dotyczące: braków skargi, wezwanie o wpis, odpis odpowiedzi na skargę i pouczenie. Ponadto wezwania zostały skierowane na adres wskazany przez stronę skarżącą; a przesyłka została odebrana przez osobę uprawnioną, tj. proboszcza Parafii. Brak jest zatem podstaw do stwierdzenia aby stronie skarżącej nie doręczono jedynie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego. W tym zakresie argumentacja zażalenia opiera się na gołosłownych twierdzeniach, w sytuacji gdy z akt sądowych wynika, że Sąd podjął działania mające na celu doręczenie stronie skarżącej także wezwanie do uiszczenia wpisu. Dlatego Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że pomimo wezwania skarżąca Parafia nie uiściła wpisu od skargi. Sąd I instancji trafnie także ocenił, że pozostałe braki formalne skargi nie zostały uzupełnione w terminie. Oceny w tym zakresie nie podważa skutecznie argumentacja zażalenia wskazująca, że dokument, z którego wynika sposób reprezentacji Parafii, został nadany listem poleconym w dniu 5 marca 2024 r. Ma bowiem rację Sąd, że jeżeli wezwanie do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi zostało doręczone stronie skarżącej 22 lutego 2024 r., to siedmiodniowy termin do dokonania żądanych czynności upłynął z dniem 29 lutego 2024 r. Dlatego istniały podstawy do stwierdzenia, że złożenie do Sądu w dniu 5 marca 2024 r. stosownego dokumentu oznacza, iż i w tym zakresie braki formalne skargi nie zostały uzupełnione przez skarżącą Parafię w terminie. Mając powyższe na względzie, Sąd I instancji prawidłowo zastosował art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a., odrzucając skargę, w sytuacji gdy na wezwanie Sądu strona skarżąca nie uzupełniła w terminie braków formalnych i fiskalnych skargi. Ponadto wbrew twierdzeniom zażalenia nie można doszukać się braku doręczenia skarżącej Parafii wezwań do usunięcia braków skargi, w tym wezwania do uiszczenia wpisu od skargi. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.