II OZ 281/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Leszek Kiermaszek po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 2 lutego 2021 r. sygn. akt II SA/Gd 883/20 o odrzuceniu skargi M. B. i M. M. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] października 2020 r. nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji w sprawie wykonania określonych robót budowlanych postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 2 lutego 2021 r., sygn. akt II SA/Gd 883/20 odrzucił skargę M. B. i M. M. (ostatnio wymieniona dalej określana jako skarżąca) na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] października 2020 r., nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji w sprawie wykonania określonych robót budowlanych. Odrzucając skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.; dalej zwanej P.p.s.a.) Sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 4 grudnia 2020 r. wezwano skarżącą i M. B. do uzupełnia braków formalnych skargi poprzez podanie numerów PESEL oraz wskazanie adresu zamieszkania skarżącej. Sąd wyznaczył termin siedmiu dni od dnia doręczenia wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia w terminie braków. Przesyłki zawierające wezwania skarżąca i M. B. odebrały w dniu 14 grudnia 2020 r., a siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków skargi upłynął z dniem 21 grudnia 2020 r. Sąd wskazał jednocześnie, że do dnia wydania zaskarżonego postanowienia braki formalne skargi nie zostały uzupełnione, zatem skargę należało odrzucić. Zażalenie na postanowienie odrzucające skargę wniosły skarżąca i M. B. domagając się jego uchylenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 9 marca 2020 r., sygn. akt II SA/Gd 883/20 odrzucił zażalenie M. B., jako wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego dla tej czynności. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie. Bezspornym jest, że skarżąca nie zawarła w skardze, jako pierwszym piśmie w sprawie, numeru PESEL i nie wskazała miejsca zamieszkania, co obligowało Sąd pierwszej instancji do wezwania do usunięcia stwierdzonych braków skargi w siedmiodniowym terminie. Zgodnie bowiem z art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Z art. 46 § 2 P.p.s.a. wynika obowiązek strony wnoszącej pierwsze pismo sprawie oznaczenia miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń lub siedziby stron, ich przedstawicieli ustawowych, pełnomocników. Z kolei art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a. stanowi, że pierwsze pismo procesowe strony w danej sprawie, będącej osobą fizyczną, powinno zawierać jej numer PESEL. Wezwanie do skarżącej skierowano pod znany sądowi adres drugiej skarżącej (uwidoczniony był na kopercie nadawczej). Przesyłka pocztowa zawierająca zarządzenie w tym zakresie została skutecznie doręczona skarżącej w dniu 14 grudnia 2020 r. (odebrana przez dorosłego domownika - M. B., która zobowiązała się oddać przesyłkę adresatowi), czego skarżąca nie podważa. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zawierało prawidłowe pouczenie o terminie i konsekwencjach prawnych jego niewykonania. Do dnia 21 grudnia 2020 r. biegł zatem termin do usunięcia wskazanych braków skargi. Skarżąca w zakreślonym terminie nie podała jednak swojego numeru PESEL i miejsca zamieszkania, tym samym nie uzupełniła braków skargi. Mając na uwadze podniesione w zażaleniu okoliczności wyjaśnić trzeba, że Sąd pierwszej instancji nie miał możliwości ich uwzględnienia. Skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie podlega odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). Przepis ten jest przepisem bezwzględnie obowiązującym, stąd rozstrzygając o odrzuceniu skargi Sąd nie oceniał, z jakich przyczyn nie wykonano wezwania. Akcentowana kwestia przeoczenia czy też zaniedbań ze strony osoby, która odebrała przesyłkę i zobowiązała się ją oddać skarżącej nie ma w tej sytuacji znaczenia. Wniesionemu zażaleniu nie towarzyszył zaś wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej, dla której zastrzeżony był ustawowy termin ze skutkiem w postaci odrzucenia skargi na wypadek niedokonania czynności. Wobec powyższego Sąd pierwszej instancji prawidłowo uznał, że skoro skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. skargę należało odrzucić. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.