II OZ 287/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Leszek Kiermaszek po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Gminy C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 19 stycznia 2026 r. sygn. akt II SA/Gl 1585/25 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi Gminy C. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 28 października 2025 r. nr WINB-WOA.7721.292.2025.KC w przedmiocie wykonania robót budowlanych postanawia: oddalić zażalenie. Gmina C. (dalej: "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: "ŚWINB") z dnia 28 października 2025 r., nr WINB-WOA.7721.292.2025.KC, którą utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublińcu z dnia 29 lipca 2025 r., nr PINB 5144.09.2024. Postanowieniem z dnia 19 stycznia 2026 r., sygn. akt II SA/Gl 1585/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.; dalej: "P.p.s.a."), odrzucił skargę uznając, że została wniesiona po upływie terminu do jej złożenia oraz zwrócił skarżącej kwotę 500 zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Zażalenie na to postanowienie wniosła skarżąca zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu zażalenia skarżąca podniosła, że przekroczenie terminu do wniesienia skargi spowodowane było nieprawidłowo działającym systemem, bowiem termin ten został wyliczony na podstawie prezentaty wpływu, na której wpisano datę 29 października 2025 r. Jednocześnie wyjaśniła, że pismo złożone poza godzinami pracy urzędu gminy jest rejestrowane (doręczane) w kolejnym dniu roboczym w godzinach jego pracy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Powodem odrzucenia skargi było uznanie, że została ona wniesiona z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a., który stanowi, iż skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a P.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie dla przyjęcia, czy termin do wniesienia skargi został zachowany kluczowe znaczenie ma właściwe ustalenie daty skutecznego doręczenia skarżącej zaskarżonej decyzji ŚWINB z 28 października 2025 r. Sąd pierwszej instancji odrzucając skargę ustalił, że została ona doręczona w dniu 28 października 2025 r. i z tego względu uznał, że skarga nadana na poczcie w dniu 28 listopada 2025 r. została złożona z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia, o którym mowa w art. 53 § 1 P.p.s.a. Zauważyć należy, że skarżąca gmina, jako podmiot publiczny, jest zobowiązana do obsługi elektronicznej skrzynki podawczej (art. 16 ust. 1a ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne; Dz. U. z 2025 r. poz. 1703). Według art. 39 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2025 r. poz. 1691; dalej: "K.p.a.") organ administracji publicznej doręcza pisma na adres do doręczeń elektronicznych, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz.U. z 2026 r. poz. 3; dalej: "u.d.e."), chyba że doręczenie następuje na konto w systemie teleinformatycznym organu albo w siedzibie organu. Z kolei "adres do doręczeń elektronicznych" to adres elektroniczny, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. z 2024 r. poz. 1513), podmiotu korzystającego z publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego lub publicznej usługi hybrydowej albo z kwalifikowanej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego, umożliwiający jednoznaczną identyfikację nadawcy lub adresata danych przesyłanych w ramach tych usług. Według przepisu tej ostatniej ustawy jest to oznaczenie systemu teleinformatycznego umożliwiające porozumiewanie się za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w szczególności poczty elektronicznej. Zgodnie zaś z art. 41 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 42 ust. 1 pkt 2 u.d.e. w przypadku doręczania korespondencji przy wykorzystaniu publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego korespondencja jest doręczona we wskazanej w dowodzie otrzymania chwili wpłynięcia korespondencji, a dowód otrzymania jest wystawiany po wpłynięciu korespondencji na adres do doręczeń elektronicznych podmiotu publicznego. Przez odebranie dokumentu elektronicznego rozumie się każde działanie adresata, posiadającego adres do doręczeń elektronicznych, powodujące, że adresat dysponuje dokumentem, który wpłynął na ten adres, i może zapoznać się z jego treścią (art. 41 ust. 2 u.d.e.), z kolei przez wpłynięcie dokumentu elektronicznego na adres do doręczeń elektronicznych rozumie się zaistnienie warunków technicznych umożliwiających adresatowi odebranie doręczanego dokumentu (art. 41 ust. 3 u.d.e.). Z powyższej regulacji prawnej wynika, że chwilą doręczenia pisma przesyłanego drogą elektroniczną do podmiotu publicznego jest moment określony w dowodzie otrzymania, w chwili wpłynięcia korespondencji na adres do doręczeń elektronicznych. Przy doręczeniu podmiotowi publicznemu nie ma zatem znaczenia okoliczność odebrania korespondencji, ale moment jej wpłynięcia do skrzynki podawczej podmiotu publicznego. Skutki doręczenia zaskarżonej decyzji, doręczanej na elektroniczną skrzynkę podmiotu publicznego, jakim jest skarżąca gmina, należy więc wiązać z chwilą odebrania (wpływu) dokumentu elektronicznego przez organ, a nie z chwilą jego wygenerowania (wydrukowania) i opatrzenia go następnie datą, gdyż te mogą stanowić jedynie dowód na zapoznanie z jego treścią. Wobec tego w niniejszej sprawie przyjąć należy, że datą doręczenia zaskarżonej decyzji był dzień 28 października 2025 r., co wynika z potwierdzenia otrzymania (k. 46 akt administracyjnych), od tego momentu biegł 30-dniowy termin do wniesienia skargi, który upływał w czwartek 27 listopada 2025 r. ( nie był to dzień ustawowo uznany za wolny od pracy). Skarga złożona w dniu 28 listopada 2025 r. (k. 6 akt sądowych) została więc wniesiona jeden dzień po upływie tego terminu i podlegała odrzuceniu zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., o czym prawidłowo orzekł Sąd pierwszej instancji w zaskarżonym postanowieniu. Zarzut skarżącej, że dla obliczania terminu do wniesienia skargi wiążąca powinna być data, którą opatrzono dokument przesłany drogą elektroniczną (29 października 2025 r.), gdyż dopiero wówczas pracownik gminy miał możliwość zapoznania się z treścią zaskarżonej decyzji, a nie data wpływu korespondencji (28 października 2026 r.), nie znajduje uzasadnienia w obowiązujących przepisach prawa i tym samym zarzut ten nie mógł odnieść zamierzonego skutku. Nie stanowi przesłanki wyłączającej stosowanie przywołanych regulacji prawnych przyjęcie, że pisma składane zarówno w formie pisemnej, jak i elektronicznej złożone poza godzinami pracy urzędu gminy są rejestrowane w kolejnym dniu roboczym. Ustalenia tego typu należą do wewnętrznej organizacji pracy urzędu i nie mają żadnego wpływu na ustalenie daty doręczenia korespondencji, w tym aktów administracyjnych i rozpoczęcia biegu terminu do zaskarżania tych aktów. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.