II OZ 300/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Siegień po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 27 czerwca 2019 r., sygn. akt II SA/Po 392/19 o odrzuceniu skargi E.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2019 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z 27 czerwca 2019 r., sygn. akt II SA/Po 392/19, powołując się na art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.), dalej: "ppsa", odrzucił skargę E.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] stycznia 2019 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji i nakazał zwrócić skarżącej uiszczony wpis od skargi. Sąd stwierdził, że skarżąca pomimo wezwania nie uzupełniła w wyznaczonym terminie 7 dni braków formalnych skargi, tj. nie nadesłała 11 egzemplarzy odpisów skargi. W ocenie Sądu niewykonanie wezwania przez skarżącą uzasadniało odrzucenie skargi z uwagi na nieuzupełnienie w terminie braku formalnego skargi. Pismem z 12 listopada 2019 r. E.K. reprezentowana przez wyznaczonego z urzędu pełnomocnika wniosła zażalenie na powyższe postanowienie o odrzuceniu skargi wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia. W złożonym zażaleniu skarżąca podniosła, że spóźniła się tylko 4 dni z nadesłaniem wymaganych odpisów skargi, co biorąc pod uwagę, że jest osobą nieporadną, nie powinno skutkować tak rygorystyczną wykładnią art. 58 § 1 pkt 3 ppsa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, rozpoznając wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, postanowieniem z 13 grudnia 2019r. przywrócił E.K. termin do wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu z 27 czerwca 2019 r. o odrzuceniu skargi. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając zatem złożone wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu zażalenie zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 57 § 1 ppsa, skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać dodatkowe elementy, o których mowa w pkt 1-3 powołanego przepisu. Jednym z wymagań pisma procesowego jest dołączenie jego odpisów i odpisów załączników w celu doręczenia ich stronom (art. 47 § 1 ppsa). W uchwale z 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13 Naczelny Sąd Administracyjny stanął na stanowisku, że niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników - choćby jednego - zgodnie z art. 47 § 1 ppsa jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 ppsa, uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. W przedmiotowej sprawie, wykonując zarządzenia Przewodniczącego Wydziału, pismami z 15 maja 2019 r. wezwano skarżącą do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi przez nadesłanie 11 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych oraz do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł. W wezwaniach tych wskazano, że nieuiszczenie należnego wpisu, czy też nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie 7 dni od doręczenia wezwań spowoduje odrzucenie skargi. Jak wynika z akt sprawy wezwania te wraz z odpisem odpowiedzi na skargę zostały doręczone skarżącej w dniu 30 maja 2019 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 15). W zakreślonym w wezwaniu terminie, skarżąca uiściła tylko wpis od skargi, natomiast nie nadesłała żądanych odpisów skargi. Żądane odpisy skargi skarżąca nadesłała dopiero w dniu 10 czerwca 2019 r. Trafnie przyjął więc Sąd pierwszej instancji, że skarżąca w wyznaczonym terminie nie uzupełniła braków formalnych skargi w postaci nadesłania 11 egzemplarzy odpisów skargi, co uzasadniało odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa. Odnosząc się natomiast do podniesionej w zażaleniu kwestii niezrozumienia treści wezwania i żądania rozpoznania przez Sąd skargi pomimo nieuzupełnienia jej braków formalnych wskazać należy, że znajdujące się w aktach sprawy wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostało sformułowane precyzyjnie, jasno i jednoznacznie, a jego treść nie wzbudza wątpliwości interpretacyjnych. Skarżąca nie może więc uzasadniać niewykonania wezwania powołując się na niejasność wezwania albo na okoliczność niezrozumienia jego oczywistej treści. Wszak realizacja obowiązku nadesłania odpisów skargi nie wymaga wiedzy prawniczej ani biegłości w procedurze sądowej. Tym samym w rozpoznawanej sprawie nie doszło do naruszenia art. 6 ppsa poprzez nieprawidłowe wezwanie strony do uzupełnienia braków formalnych skargi, polegające na nieudzielaniu stronie występującej w sprawie bez zawodowego pełnomocnika potrzebnych wskazówek co do sposobu uzupełnienia stwierdzonych braków. Wskazać również należy, że nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi uniemożliwiało merytoryczne rozpoznanie przez Sąd złożonej skargi. Dlatego też Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.