II OZ 319/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 7 lutego 2018 r. sygn. akt II SA/Lu 1220/17 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi P. S. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia [...] października 2017 r. znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 7 lutego 2018 r. sygn. akt II SA/Lu 1220/17 odrzucił skargę P. S. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia [...] października 2017 r. znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału II z dnia 18 grudnia 2017 r. skarżący P. S. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 (pięćset) złotych i do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 1 odpisu skargi, poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka pocztowa zawierająca odpis zarządzeń wzywających do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz do złożenia odpisu skargi nie została odebrana. W dniu 3 stycznia 2018 r. została awizowana oraz pozostawiona w placówce pocztowej [...]. Następnie dnia 11 stycznia 2018 r., czyli po upływie 7 dni, dokonano ponownego awizowania, a zatem przesyłkę uznano za skutecznie doręczoną w dniu 17 stycznia 2018 r. (art. 73 § 4 p.p.s.a.). W konsekwencji, termin do uiszczenia wpisu oraz nadesłania odpisu skargi bezskutecznie upłynął w dniu 24 stycznia 2018 r. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. oraz art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., odrzucił skargę. W zażaleniu na powyższe postanowienie P. S. wniósł o jego uchylenie i ponowne rozpatrzenie skargi na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia [...] października 2017 r. przez Sąd I instancji. Wskazał, że nie uzupełnił braków formalnych albowiem w tym okresie nie przebywał w miejscu zamieszkania i nie odebrał przesyłki zawierającej zobowiązanie do usunięcia braków skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji prawidło postanowił o odrzuceniu skargi, bowiem stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm.; zwana dalej: p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Natomiast w myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został w terminie siedmiu dni uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W zażaleniu skarżący nie kwestionuje, że nie uzupełnił braków formalnych skargi w terminie oraz nie uiścił wpisu sądowego od skargi. Jedynie stoi na stanowisku, że podstawą do uchylenia postanowienia Sądu I instancji jest fakt, że nie otrzymał przedmiotowego pisma, bowiem nie był obecny w miejscu zamieszkania i dlatego też nie mógł dokonać wymaganych przepisami czynności. Przepisy proceduralne zakładają pewien miernik należytej staranności, z którym strona powinna działać we wszczętym przez siebie postępowaniu. Staranności wymaga się zwłaszcza w przestrzeganiu stosownych terminów. Odnosząc się zatem do kwestii nieobecności skarżącego w miejscu zamieszkania w C. przy ul. [...] na początku stycznia zauważyć należy, że stosownie do art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. W myśl zaś art. 73 § 4 p.p.s.a., doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Powołany przepis wskazuje więc na jedną z form tzw. doręczeń zastępczych, kiedy to przesyłka nie zostaje doręczona bezpośrednio do rąk jej adresata, lecz przyjmuje się fikcję prawną, iż takie doręczenie nastąpiło. Przepisy regulujące doręczenia zastępcze mają na celu umożliwienie prawidłowego przebiegu postępowania zwłaszcza w przypadkach, gdy dokonanie doręczenia samemu adresatowi jest utrudnione np. z uwagi na jego nieobecność pod wskazanym adresem, co jak wynika z wyjaśnień skarżącego miało miejsce w niniejszej sprawie. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.