II OZ 329/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński (spr.) po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. T., T. M., Z. M., R. B., H. C., M. K. i M. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 grudnia 2019 r., sygn. akt VII SA/Wa 1847/19 o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi R. T., T. M., Z. M., R. B., H. C., M. K. i M. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2019 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 20 grudnia 2019 r. odrzucił zażalenie R. T., T. M., Z. M., R. B., H. C., M. K. i M. K. (dalej jako Skarżący) na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 października 2019 r., sygn. akt VII SA/Wa 1847/19 o odrzuceniu zażalenia T. M. i Z. M. w sprawie ze skargi R. T., T. M., Z. M., R. B., H. C., M. K. i M. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2019 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. Sąd ten w pkt 2 postanowienia postanowił zwrócić skarżącym solidarnie kwotę 100 zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego od zażalenia. Sąd I instancji wskazał, że zażalenie skarżących z 4 listopada 2019 r. na postanowienie WSA w Warszawie z dnia 17 października 2019 r., którym Sąd ten odrzucił skargę T. M. i Z. M. na zaskarżoną decyzję, posiadało braki formalne i fiskalne. Do ich uzupełnienia wezwano skarżących zarządzeniami Przewodniczącej Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 13 listopada 2019 r. Wezwanie dotyczyło uiszczenia wpisu od zażalenia w wysokości 100 zł, nadesłania pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania T. M. i Z. M. przed Naczelnym Sądem Administracyjnym oraz nadesłania 1 odpisu zażalenia. Skarżący zostali pouczeni, że niewykonanie wezwań w terminie 7 dni od ich doręczenia spowoduje odrzucenie zażalenia. Skarżący uiścili wpis sądowy od zażalenia a wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zażalenia zostało wykonane częściowo albowiem nadesłano wyłącznie pełnomocnictwo. Odpis zażalenia nie został nadesłany. Siedmiodniowy termin do nadesłania odpisu zażalenia upłynął bezskutecznie 27 listopada 2019 r. W tych okolicznościach Sąd odrzucił zażalenie na podstawie art. 178 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. bowiem zażalenie jako pismo sądowe nie spełniało wymagań formalnych z art. 47 § 1 P.p.s.a., a wezwanie do ich uzupełnienia w wyznaczonym terminie nie zostało wykonane. Sąd odnosząc się do nieprzedłożenia odpisów wnoszonych do sądu przez strony pism procesowych przywołał uchwałę składu siedmiu sędziów NSA z 18 grudnia 2013 r., II OPS 13/13, w której stwierdzono, że niedołączenie przez wnoszącego pismo wymaganej liczby jego odpisów, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym, o którym mowa w art. 49 § 1 tej ustawy, uniemożliwiającym nadanie prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów przez Sąd. Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli skarżący, domagając się jego uchylenia i zasądzenia zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu skarżący wskazali, że złożyli wniosek o przywrócenie terminu do przedłożenia odpisu zażalenia, dołączając do niego odpis zażalenia. Wobec tego według nich w pierwszej kolejności powinien zostać rozpatrzony złożony przez nich wniosek o przywrócenie terminu. Do jego rozpatrzenia postanowienie jest przedwczesne. Podnieśli, że rozpatrzenie sprawy jest możliwe jedynie w stosunku do wszystkich współwłaścicieli nieruchomości, gdyż przedmiot sprawy stanowi część wspólną i jest niepodzielny. W aktach sprawy znajduje się wniosek skarżących z dnia 14 stycznia 2020 r. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia z dnia 4 listopada 2019 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wyjaśnić, że NSA rozpatrując zażalenie wniesione na postanowienie WSA w Warszawie z dnia 20 grudnia 2019 r., sygn. akt VII SA/Wa 1847/20 ma wypowiedzieć się czy te postanowienie nie jest wadliwe czyli czy spełnia wymogi prawa. Zaskarżonym postanowieniem Sąd odrzucił zażalenie wniesione przez skarżących na postanowienie tego Sądu o odrzuceniu skargi z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych tego zażalenia poprzez nadesłanie brakującego odpisu zażalenia w wyznaczonym do tego terminie. Sąd ten słusznie stwierdził, że zażalenie jako pismo sądowe powinno spełniać wymogi przewidziane dla tego rodzaju pism określone w art. 47 § 1 P.p.s.a. m.in. zawierać jego odpisy lub odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. Jest to brak formalny, który podlega uzupełnienieniu na wezwanie Sądu w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. Nieuzupełnienie braków w wyznaczonym do tego terminie pomimo wezwania powoduje odrzucenie zażalenia stosownie do art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. Nie ulega wątpliwości, że skarżący zostali wezwani zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału VII z dnia 13 listopada 2019 r. do uzupełnienia braków złożonego w dniu 4 listopada 2019 r. zażalenia m.in. poprzez nadesłanie 1 odpisu tego zażalenia w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, co miało miejsce 20 listopada 2019 r. Termin do uzupełnienia tego braku upłynął bezskutecznie w dniu 27 listopada 2019 r. bowiem w tym terminie nie nadesłano odpisu zażalenia. Wezwanie zostało wykonane jedynie częściowo - uiszczono wpis i nadesłano pełnomocnictwo. Skoro brak formalny nie został uzupełniony Sąd miał obowiązek odrzucić zażalenie na podstawie art. 178 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. Zatem wydane przez Sąd rozstrzygnięcie jest prawidłowe. Okoliczność, że skarżący złożyli w niniejszej sprawie do Sądu, tego samego dnia co zażalenie (17 stycznia 2019 r.), wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego zażalenia, zdaniem NSA, nie ma znaczenia dla rozpatrzenia przez NSA wniesionego przez skarżących zażalenia. Ocena wystąpienia przesłanek umożliwiających przywrócenie terminu na podstawie art. 86 i art. 87 P.p.s.a. nie czyni przedwczesnym wypowiedzenia się odnośnie do legalności zaskarżonego postanowienia o odrzuceniu zażalenia. Są to dwie odrębne od siebie kwestie. Nic nie stoi na przeszkodzie aby NSA rozpoznał zażalenie na postanowienie o odrzuceniu zażalenia zaś Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wypowiedział się w zakresie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia z dnia 4 listopada 2019 r. Oddalenie zażalenia spowoduje to, że odrzucenie zażalenia stanie się prawomocne. Potwierdzona zostanie legalność odrzucenia zażalenia. Jednak wniosek o przywrócenie terminu także będzie mógł być rozpatrzony w odrębnym postępowaniu. Ewentualne uwzględnienie tego wniosku sprawi, że postanowienie o odrzuceniu zażalenia nie będzie wywoływało skutków. Oczywiście nie zmieni to faktu, że w okolicznościach zaistniałych w sprawie Sąd I instancji miał uzasadnione podstawy do wydania postanowienia o odrzuceniu zażalenia. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.