II OZ 342/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Paweł Tarno po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Ł. i B. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 7 lutego 2008 r., sygn. akt II SA/Po 69/08 wstrzymujące wykonanie zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie nakazu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem postanawia oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 7 lutego 2008 r., sygn. akt II SA/Po 69/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie nakazu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem. W uzasadnieniu podano, że w sprawie zaistniały przesłanki z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) warunkujące wstrzymanie wykonania decyzji. Wskazano, że P. S. na podstawie zaskarżonej decyzji został zobligowany przez organ do przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania istniejącego zakładu regeneracji głowic i bloków silników, co w rzeczywistości oznacza jego likwidację oraz przywrócenie w budynku funkcji garażowej. Sąd podał, iż we wniosku o wstrzymanie wykonania skarżący wskazał, że prowadzony przez skarżącego zakład jest jedynym źródłem utrzymania jego rodziny. Wykonanie decyzji spowoduje konieczność zamknięcia zakładu i w konsekwencji skarżący straci źródło swego utrzymania. Zgodnie natomiast z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego (post. NSA z 18.06.2004 r., FZ 136/04 niepubl.) powyższe okoliczności świadczą o niebezpieczeństwie wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody. W zażaleniu na powyższe postanowienie Ł. i B. K. podali, że doręczony odpis skargi z dnia [...] z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zawierał pouczenia o przysługującym stronie prawie do wypowiedzenia się na temat przedmiotowego wniosku. Stwierdzono, że konieczność wniesienia niniejszego zażalenia jest spowodowana błędnym postępowaniem WSA i z tego powodu skarżący powinni podlegać zwolnieniu z wpisu. Ponadto skarżący wskazali, że nie zgadzają się na wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podali, że spokój zamieszkiwania mają zakłócony przez hałas od rozbieranych silników i samochodów przywożących silniki do regeneracji do warsztatu P. S. oraz że z przedmiotowego zakładu do ich domu dochodzą przykre zapachy oleju i ropy. Dodatkowo w wyniku prowadzonej przez P. S. działalności zatruwane są ich plony z sadu i warzywnego ogrodu. Skarżący wskazali również, że postępowanie w niniejszej sprawie zostało zakończone prawomocnym wyrokiem NSA o sygn. akt OSK 1631/04 w dniu 7 września 2005 r. a prawomocność została orzeczona przez WSA w Poznaniu w dniu 22 września 2005 r. Podano też, że decyzja PINB dla Miasta P. nr [...] z dnia [...], znak [...] dotyczyła wydania nakazu założenia nasad blaszanych nad dwoma wylotami przewodów wentylacyjnych w warsztacie regeneracji silników, decyzja WWINB natomiast była ,,decyzją przypominającą" P. S. o zaległym prawomocnym wyroku, którego zdaniem skarżących egzekucji unikał. Skarżący wskazali ponadto, że ,,w tej samej sprawie" nie mogą funkcjonować dwie decyzje, a także że warsztat P. S. stanowi samowolę budowlaną. Wniesiono o ,,odrzucenie fałszywego postępowania administracyjnego". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji w/w normy prawnej wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Wskazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wymaga podania okoliczności, z którymi wiąże się szkoda lub trudne do odwrócenia skutki. Analiza wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia potwierdza zawarte w zaskarżonym postanowieniu stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, że w przedmiotowej sprawie należało wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. P. S. na podstawie wskazanej decyzji został zobowiązany przez organ do przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego, co w przedmiotowej sprawie oznacza likwidację zakładu regeneracji głowic i bloków silników oraz przywrócenie w budynku funkcji garażowej. Jak podał we wniosku o wstrzymanie jej wykonania, prowadzony zakład jest jedynym jego źródłem utrzymania. Zgodnie z orzecznictwem NSA natomiast wykonanie zaskarżonej decyzji skutkujące zakończeniem prowadzonej działalności gospodarczej, a w konsekwencji utratą jedynego źródła utrzymania strony skarżącej, stanowi spełnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 – post. NSA z dnia 18 czerwca 2004 r., FZ 136/04. Zasadnie zatem w takiej sytuacji Sąd Wojewódzki wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. Odnośnie zawartego w zażaleniu wniosku skarżących dotyczącego zwolnienia od wpisu sądowego podać należy, iż skarżący o warunkach przyznania prawa pomocy zostali prawidłowo poinformowani przy doręczeniu odpisu zaskarżonego postanowienia z dnia 7 lutego 2008 r. Pozostałe zarzuty natomiast nie mogą być brane pod uwagę, gdyż na obecnym etapie postępowania Sąd bada jedynie czy zaskarżone postanowienie zostało wydane zgodnie z prawem. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia