II OZ 353/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Wojciech Chróścielewski po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 12 lutego 2008 r., sygn. akt IV SA/Po 544/07 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi E. K. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich postanawia: oddalić zażalenie Wyrokiem z dnia 7 września 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę E. K. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...], w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich. W dniu 30 stycznia 2008 r. E. K. złożył osobiście przez siebie sporządzoną skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Postanowieniem z dnia 12 lutego 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę kasacyjną E. K. wskazując, iż zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.), skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Na powyższe postanowienie E. K. złożył zażalenie, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 140 § 1 p.p.s.a. poprzez jego nie zastosowanie - skutkujące, iż po ogłoszeniu wyroku Sąd nie pouczył skarżącego o czynnościach które może dokonać tylko profesjonalny pełnomocnik, w tym o możliwości, podstawach i trybie wystąpienia z wnioskiem o ustanowienie adwokata oraz możliwości, sposobie i terminie zaskarżenia wyroku, pomimo, że skarżący jest osobą wiekową, a przez całe postępowanie sądowoadministracyjne nie był reprezentowany przez adwokata lub radcę prawnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego (tzw. przymus adwokacko-radcowski). Skarga kasacyjna wniesiona przez E. K. w dniu 30 stycznia 2008 r. została sporządzona osobiście przez skarżącego z naruszeniem powołanego wyżej przepisu. Jednocześnie z akt sprawy nie wynika aby skarżącemu przysługiwało uprawnienie do samodzielnego sporządzenia takiej skargi tj. aby był sędzią, prokuratorem, notariuszem albo profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych (art. 175 § 2 p.p.s.a.). W takiej sytuacji złożona skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 178 p.p.s.a. jako nie spełniająca wymogów formalnych, tak jak prawidłowo orzekł Sąd I instancji w zaskarżonym postanowieniu. Odnosząc się do argumentów podniesionych w zażaleniu wskazać należy, iż przedmiotowy wyrok został wydany na posiedzeniu niejawnym, w sprawie nie mógł mieć zatem zastosowania art. 140 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym stronie działającej bez adwokata lub radcy prawnego, obecnej przy ogłoszeniu wyroku, przewodniczący udzieli wskazówek co do sposobu i terminu wniesienia środka odwoławczego. Jednocześnie należy jednak zauważyć, iż w piśmie przesłanym do skarżącego wraz z odpisem wyroku z uzasadnieniem skarżący został pouczony o sposobie wniesienia skargi kasacyjnej w tym o przymusie jej sporządzenia przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym oraz o możliwości wystąpienia z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.