II OZ 376/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D.W. i M.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 grudnia 2018 r. sygn. akt VII SA/Wa 2341/18 odrzucające skargę D.W., M.W., M.W. i J.W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2018 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie Postanowieniem z dnia 31 grudnia 2018 r. sygn. akt VII SA/Wa 2341/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę D.W., M.W., M.W. i J.W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2018 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. Podstawę prawną odrzucenia skargi stanowił przepis art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwanej dalej "p.p.s.a.". W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału VII z dnia 15 października 2018 r. strona skarżąca została wezwana do solidarnego uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie wszystkim skarżącym doręczono w dniu 10 listopada 2018 r., zatem termin do uiszczenia wpisu upłynął z dniem 19 listopada 2018 r. W zakreślonym terminie do niniejszej sprawy nie wpłynęła żadna kwota tytułem uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli D. i M.W., wskazując że jest ono niesprawiedliwie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie. Stosownie do normy art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z treści zaskarżonego postanowienia wynika, iż przyczyną odrzucenia skargi było nieuiszczenie przez żadnego ze skarżących wpisu w ustawowym terminie, mimo że zostali wezwani do solidarnego usunięcia tego braku fiskalnego. Jednakże stanowisko Sądu w tym zakresie nie znajduje odzwierciedlenia w aktach sprawy. Z akt wynika bowiem, że zarządzenie do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego zostało skierowane tylko do D.W. i M.W. (k. 9). Brak jest natomiast wezwania pozostałych skarżących do uiszczenia wpisu. Tym samym, w takich okolicznościach sprawy i przy takiej argumentacji Sądu pierwszej instancji, nie można przyjąć, że przesłanka z art. 220 § 3 p.p.s.a. została spełniona. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.