II OZ 392/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń [...] Sp. z o.o. z siedzibą w K. i J.F. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 marca 2013 r., sygn. akt II SA/Kr 460/11 o odrzuceniu zażaleń w sprawie ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] lutego 2011 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: oddalić zażalenia. Postanowieniem z dnia 28 marca 2013 r., sygn. akt II SA/Kr 460/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił zażalenie [...] Sp. z o.o. z siedzibą w K. oraz zażalenie J.F. na postanowienie tego Sądu z dnia 27 lutego 2013 r. odrzucające skargę Spółki wniesioną na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] lutego 2011 r. w przedmiocie umorzenia postępowania. W uzasadnieniu wskazano, że na postanowienie o odrzuceniu skargi przysługuje skarga kasacyjna, a nie zażalenie. Zatem wniesione zażalenia należało odrzucić jako niedopuszczalne. Jednocześnie Sąd stwierdził, że nieprawidłowo pouczono strony o przysługujących im środkach zaskarżenia od tego typu orzeczenia (poinformowano, że przysługuje zażalenie, a nie skarga kasacyjna). Nadto Sąd wyjaśnił, że odrzucenie zażalenia na postanowienie z dnia 27 lutego 2013 r., jeżeli zażalenie zostało wniesione na skutek wadliwego pouczenia przez Sąd o przysługujących stronie środkach odwoławczych, nie pozbawia strony prawa zaskarżenia tego postanowienia w drodze skargi kasacyjnej, wniesionej jednak z zachowaniem warunków dla skargi kasacyjnej określonych w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a w szczególności warunku dotyczącego sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego. Dalej zaś Sąd wskazał, że z uwagi na powyższe termin do zaskarżenia postanowienia Sądu z dnia 27 lutego 2013 r. rozpocznie swój bieg po ponownym doręczeniu odpisu ww. postanowienia z prawidłowym pouczeniem co do sposobu i terminu wniesienia skargi kasacyjnej. Na powyższe postanowienie jednobrzmiące w treści zażalenia wnieśli [...] Sp. z o.o. i J.F., wnosząc o jego uchylenie w całości. W uzasadnieniu wskazano, że odrzucenie zażalenia zarówno skarżącej Spółki jak i J.F. jest niesłuszne i krzywdzące dla skarżącej, ogranicza gwarantowane jej przez przepisy proceduralne prawo do sądu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenia nie zasługują na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Niewątpliwie od postanowienia Sądu I instancji odrzucającego skargę jako postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, stosownie do treści art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", przysługuje do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarga kasacyjna. Jednym z warunków skutecznego wniesienia skargi kasacyjnej jest sporządzenie jej przez profesjonalnego pełnomocnika, z zastrzeżeniem § 2 i 3 art. 175 P.p.s.a. W tej sprawie niespornym jest, że na skutek błędnego pouczenia przez Sąd strony wniosły zażalenia, a nie skargi kasacyjne. Niesporne jest również, że ww. środki odwoławcze zostały sporządzone przez strony samodzielnie – nie zostały sporządzone przez profesjonalnych pełnomocników. Tym samym nie mogły być one uznane jako skargi kasacyjne, albowiem nie spełniały wymogów niezbędnych do kwestionowania postanowienia o odrzuceniu skargi. Zatem mając na uwadze powyższe prawidłowo Sąd I instancji odrzucił wniesione zażalenia jako niedopuszczalne. Dla prawidłowości odrzucenia wniesionych zażaleń nie ma wpływu fakt wadliwego pouczenia stron o przysługujących im środkach zaskarżenia. Bowiem nieprawidłowe pouczenie w tym zakresie nie powoduje, że czynność doręczenia jest dokonana nieskutecznie, a jedynie może stanowić podstawę do przywrócenia stronie terminu do wniesienia wymaganego przez prawo środka odwoławczego, w sytuacji gdy termin do jego złożenia już upłynął, a strona uchybiła temu terminowi stosując się do wadliwego pouczenia sądu. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.