II OZ 399/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 kwietnia 2024 r. sygn. akt VII SA/Wa 481/24 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi K. B. na postanowienie Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia 4 stycznia 2024 r. znak: MO.224.208.2023.MG w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie Postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę K. B. (dalej również jako "skarżący") na postanowienie Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych (dalej "organ") z dnia 4 stycznia 2024 r., w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał na art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej p.p.s.a.) mówiący, iż sąd odrzuca skargę gdy strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W przedmiotowej sprawie korespondencja zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 19 marca 2024 r. Od tej daty rozpoczął więc swój bieg siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi i upłynął bezskutecznie z dniem 26 marca 2024 r. Pełnomocnik skarżącego nie wskazał jednak numeru PESEL skarżącego. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wnosząc o uchylenie go w całości. W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik wyjaśnił, że w odebranej w dniu 19 marca 2024 r. korespondencji znajdowała się jedynie odpowiedź na skargę – nie było w niej wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie przypomnieć należy, że skarga podlega odrzuceniu, jeżeli pomimo wezwania nie zostaną uzupełnione jej braki formalne (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie, w wykonaniu zarządzenia z dnia 28 lutego 2024 r., WSA w Warszawie doręczył stronie odpis odpowiedzi na skargę z dnia 22 lutego 2024 r. Jednocześnie Sąd wezwał do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie nr PESEL skarżącego, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Z akt sprawy wynika, że przesyłkę, która powinna zawierać powyższe wezwanie, odebrał w dniu 19 marca 2024 r. sam pełnomocnik (zwrotne potwierdzenie odbioru k 26 akt sądowych). Z powyższym dokumentem pełnomocnik się jednak nie zgadza, twierdząc, że przesyłka nie zawierała żadnego innego dokumentu poza odpisem odpowiedzi na skargę. Kluczowe jest zatem rozstrzygnięcie czy wypełnione przez pracownika sekretariatu Sądu zwrotne potwierdzenie odbioru może stanowić niepodważalny dowód, że wymienione na nim dokumenty faktycznie znajdowały się w kopercie. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego podniesione przez skarżącego okoliczności wywołują uzasadnioną wątpliwość skutecznego doręczenia wezwania. Potencjalne uchybienie Sądu I instancji nie powinno natomiast pozbawiać strony skarżącej prawa do merytorycznego rozpoznania wniesionej skargi. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.