II OZ 401/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia U. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 22 lutego 2022 r. sygn. akt III SA/Łd 1058/21 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi U. P. na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia 7 września 2021 r. nr SO-II.6231.6.2021 w przedmiocie odmowy wydania poświadczonej za zgodność z oryginałem kserokopii/fotokopii aktu urodzenia małoletniego I. P. postanawia: oddalić zażalenie. Łódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 22 lutego 2022 r. sygn. akt III SA/Łd 1058/21 odrzucił skargę U. P. na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia 7 września 2021 r. nr SO-II.6231.6.2021 w przedmiocie odmowy wydanie poświadczonej za zgodność z oryginałem kserokopii/fotokopii aktu urodzenia małoletniego I. P. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 12 stycznia 2022 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis ww. zarządzenia został doręczony skarżącej 18 stycznia 2022 r. W wyznaczonym terminie, który upływał z dniem 25 stycznia 2022 r., skarżąca nie uiściła wpisu sądowego od skargi. W konsekwencji Sąd, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329; dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę. U. P. wniosła zażalenie na powyższe postanowienie. Zarzuciła, że zaskarżone postanowienie jest nieważne z mocy prawa, niewywołujące żadnych skutków prawnych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym od skargi (art. 230 § 2 p.p.s.a.), pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie do treści art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. podlega natomiast odrzuceniu. W rozpoznawanej sprawie skarżąca zarządzeniem z dnia 12 stycznia 2022 r. została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Odpis przedmiotowego zarządzenia został skutecznie doręczony stronie 18 stycznia 2022 r. W ustawowym 7-dniowym terminie skarżąca nie skorzystała z możliwości zaskarżenia zarządzenia i wobec upływu terminu do wniesienia zażalenia zarządzenie o wezwaniu o uzupełnienia wpisu stało się prawomocne. Ponadto bezsporne jest, że w wyznaczonym terminie nie uiszczono wymaganej zarządzeniem kwoty wpisu sądowego. Nie ulega zatem wątpliwości, że brak fiskalny skargi nie został usunięty. Tym samym zaistniała podstawa do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Sąd wskazuje, że zarządzenie wydane na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego jest zarządzeniem przewodniczącej w przedmiocie kosztów sądowych, na które przysługuje zażalenie w oparciu o art. 227 § 1 tej ustawy. Wobec niezaskarżenia zarządzenia z dnia 12 stycznia 2022 r. w trybie określonym w ww. artykule jest ono prawomocne i wiążące. Nadto, przedmiotowe zarządzenie z dnia 12 stycznia 2022 r. zawierało jasne pouczenie o terminie uiszczenia i skutkach nieuiszczenia wymienionej kwoty 100 zł. W tej sytuacji Sąd pierwszej instancji zasadnie odrzucił skargę w oparciu o art. 220 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.