II OZ 405/21

Dnia 20 lipca 2021 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 marca 2021 r., sygn. akt VII SA/Wa 205/20 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi E. M. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2019 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 16 marca 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", odrzucił skargę, ponieważ na wezwanie Sądu strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi przez nadesłanie nr PESEL. Sąd wskazał, że przesyłka zawierająca ww. wezwania została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w trybie doręczenia zastępczego w dniu 23 marca 2020 r., jednak siedmiodniowy termin na wykonanie ww. wezwania uległ zawieszeniu na czas od 14 marca 2020 r. do 23 maja 2020 r. Sąd wskazał, że ten szczególny sposób liczenia terminu na uzupełnienie braków wynika z art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy o szczególnych rozwiązanych związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 374 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym od 31 marca do 15 maja 2020 r. W tych warunkach prawnych sprawy, od 24 maja 2020 r., rozpoczęły bieg terminy, które nie rozpoczęły swojego biegu przed dniem ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii. Natomiast terminy, które rozpoczęły swój bieg i uległy zawieszeniu, biegną dalej, a do zachowania terminu wlicza się także te dni, które nastąpiły przed dniem zawieszenia (postanowienie NSA z 16 czerwca 2020 r., sygn. akt I FZ 122/20). Zatem siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków formalnych skargi upłynął skarżącej 1 czerwca 2020 r. Skarżąca nie dopełniła ww. czynności. Nie nadesłała własnego numeru PESEL. Zażalenie na ww. postanowienie wniosła skarżąca, argumentując, że nie otrzymała wezwania z Sądu o nadesłanie nr PESEL. Ponadto skarżąca zawnioskowała o przywrócenie terminu do uzupełnienia ww. braku formalnego skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie podlega uwzględnieniu. W tej sprawie Sąd I instancji prawidłowo wskazał, że skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi w terminie. Przedmiotowe wezwanie zostało doręczone skarżącej w trybie doręczenia zastępczego na podstawie art. 73 p.p.s.a. ze skutkiem doręczenia 23 marca 2020 r. Taki skutek należy wiązać z datą pierwszego awiza, dokonaniem drugiego awiza po 7 dniach od pierwszego oraz upływem 14 dni od dnia pierwszego awizo. Brak jest zatem podstaw do kwestionowania oceny Sądu I instancji, zgodnie z którą pismo zawierające wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało uznane za doręczone skarżącej w dniu 23 marca 2020 r. w trybie art. 73 p.p.s.a. po podwójnym awizowaniu: w dniu 9 marca 2020 r. oraz w dniu 17 marca 2020 r. (czternastodniowy okres złożenia pisma, w placówce pocztowej, liczony był od 9 marca 2020 r., a zatem doręczenie należy uznać za dokonane 23 marca 2020 r.). Prawny skutek doręczenia, a taki jest przedmiotem oceny w niniejszej sprawie, wynikający z art. 73 p.p.s.a. w tej sprawie nastąpił 23 marca 2020 r., co też trafnie ocenił Sąd I instancji. W związku zaś z treścią art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy o szczególnych rozwiązanych związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych, siedmiodniowy termin na wykonanie ww. wezwania rozpoczął swój bieg 24 maja 2020 r., a więc upływał 1 czerwca 2020 r., na co trafnie wskazał Sąd I instancji. Jednak skarżąca w ogóle nie wykonała ww. wezwania Sądu. Mając powyższe na względzie, Sąd I instancji prawidłowo zastosował art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., odrzucając skargę, w sytuacji gdy na wezwanie Sądu strona skarżąca nie uzupełniła w terminie braków formalnych skargi. W tych warunkach, zgodnie z obowiązującymi przepisami nieuzupełnienie braków formalnych skargi w terminie przez stronę skarżącą na wezwanie Sądu, uprawniało Sąd Administracyjny do odrzucenia skargi. Wskazywane zaś w zażaleniu okoliczności, które miały wpływ na nieterminowe wykonanie wezwania mogą być zaś rozpatrywane na etapie rozpoznania przez Sąd I instancji wyartykułowanego w zażaleniu wniosku skarżącej o przywrócenie terminu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.