II OZ 415/13

Dnia 6 czerwca 2013 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2013 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 marca 2013 r., sygn. akt VII SA/Wa 11/13 przywracające K. K. termin do wniesienia skargi na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] października 2012 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. Postanowieniem z dnia 19 marca 2013 r., sygn. akt VII SA/Wa 11/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przywrócił K. K. termin do wniesienia skargi na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] października 2012 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że w skardze z dnia 1 grudnia 2012 r. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] października 2012 r., Nr [...], K. K. zawarła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, wskazując, że w październiku 2012 roku nastąpiło pogorszenie jej stanu zdrowia. Miała bardzo silne bóle, które uniemożliwiały jej skupienie się i logiczne myślenie, a po przyjęciu leków przeciwbólowych była senna i otępiała. Z tego względu nie mogła logicznie myśleć. W związku z ww. wnioskiem, zarządzeniem z dnia [...] lutego 2013 r. wezwano skarżącą od uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez: 1) wskazanie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, tj.: a) wskazanie jakie konkretnie leki skarżąca przyjmowała i w jakiej dawce; b) wskazania czy leki te zostały przepisane przez lekarza; c) uprawdopodobnienie w jakiej dawce leki przyjęte przez skarżącą wywołują stan wyłączający świadomość osoby chorej; d) wskazania w jakim okresie skarżąca przyjmowała leki; e) uprawdopodobnienia tego jak długo mogą występować objawy po zażyciu leków przyjmowanych przez skarżącą; 2) wskazanie terminu, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi - w terminie 7 dni - pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W odpowiedzi na ww. wezwanie pełnomocnik skarżącej wskazał, że przyczyną uchybienia terminu było nie tyle przyjmowanie leków, co silny, uciążliwy ból, na tyle paraliżujący, że uniemożliwiał skarżącej normalne funkcjonowanie. Pełnomocnik wyjaśnił, że skarżąca nie przyjmowała żadnych silnych leków przeciwbólowych. Jako datę, w której ustała przyczyna uchybienia terminu, pełnomocnik wskazał dzień 1 grudnia 2012 r., kiedy to polepszył się stan zdrowia skarżącej W załączeniu do uzupełnienia braków formalnych ww. wniosku pełnomocnik dołączyć historię choroby, wyjaśnienia K. K. co do jej stanu zdrowia, orzeczenie o stopniu niepełnosprawności oraz artykuły dotyczące reumatoidalnego zapalenia stawów. Wskazując na powyższe Sąd pierwszej instancji przyjął, że przyczyna uchybienia terminu ustała z upływem końca listopada 2012 r., a więc w czasie gdy polepszył się stan zdrowia K. K. W dniu 1 grudnia 2012 r., skarżąca nadała w Urzędzie Pocztowym przedmiotową skargę zawierającą wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Skarżąca, w ocenie WSA, zachowała zatem termin, o jakim mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a., do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Zdaniem Sądu nie ulegało też wątpliwości, że skarżąca wraz z wnioskiem równocześnie dokonała czynności złożenia skargi. Ponadto uprawdopodobniła okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że skoro do dnia 15 listopada 2012 r. skarżącej przysługiwał termin do wniesienia skargi, a w czasie biegu terminu do wniesienia skargi, tj. od dnia 16 października 2012 r. do dnia 15 listopada 2012 r. skarżąca uprawdopodobniła jak wynika z nadesłanej przez pełnomocnika strony dokumentacji medycznej, że zaistniała przeszkoda do dokonania czynności prawnej w terminie, to w ocenie Sadu pierwszej instancji nie ulegało wątpliwości, przy spełnieniu wszystkich przesłanek określonych w art. 87 P.p.s.a., że przedmiotowy wniosek zasługiwał na uwzględnienie. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył T. P. zaskarżając je w całości i zarzucając naruszenie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniósł o: 1) zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez orzeczenie o odmowie przywrócenia terminu, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd pierwszej instancji, 2) zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania wg norm przepisanych. W uzasadnieniu zażalenia podniósł, że nie jest możliwym w jego ocenie, że K. K. uchybiła terminowi bez własnej winy, skoro: 1) o chorobie i jej przebiegu wiedziała na długo przed rozpoczęciem biegu terminu do wniesienia skargi, 2) musiała liczyć się z utrudnionym czy też ograniczonym funkcjonowaniem, 3) była w stanie funkcjonować normalnie co najmniej w dniach [...],[...],[...] i [...] października 2012 r., co potwierdzają dokumenty urzędowe – protokoły, 4) miała obiektywna możliwość zadbania o swoje interesy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej P.p.s.a.), jeżeli strona uchybiła terminowi, jego przywrócenie możliwe jest jedynie wówczas, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. W orzecznictwie i w literaturze prawniczej przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Stosownie natomiast do art. 87 § 1 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Z uzasadnienia Sądu pierwszej instancji wynika, że przyczyna uchybienia terminu ustała z upływem końca listopada 2012 r., a więc w czasie, gdy polepszył się stan zdrowia K. K., natomiast argumenty podnoszone w zażaleniu dotyczące aktywnego wykonywania przez nią mandatu radnej w dniach [...],[...],[...] i [...] października 2012 r. wskazują, że choroba skarżącej nie pozbawiała jej całkowicie możliwości racjonalnego działania i dbania o swoje interesy i z tych względów zasługują one na uwzględnienie. Mając przytoczone wyżej okoliczności Sąd pierwszej instancji na ich podstawie powinien ponownie zbadać, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu. Rozpoznając ponownie sprawę, WSA w Warszawie uwzględni poczynione wyżej uwagi. Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.