II OZ 444/10

Dnia 18 maja 2010 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2010 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia C.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 marca 2010 roku, sygn. akt II SA/Kr 116/07 o odrzuceniu zażalenia C.J. z dnia 13 stycznia 2010 roku na postanowienie z dnia 22 grudnia 2009 roku w sprawie ze skargi C.J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] listopada 2006 roku Nr [...] w przedmiocie uzgodnienia z zakresu ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 29 marca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił zażalenie C.J. z dnia 13 stycznia 2010 roku na postanowienie z dnia 22 grudnia 2009 r. w sprawie ze skargi C.J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] listopada 2006 r. w przedmiocie uzgodnienia z zakresu ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego. W uzasadnieniu Sąd I instancji wyjaśnił, że w dniu 22 grudnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wydał dwa postanowienia odrzucające zażalenia skarżącej na zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II WSA w Krakowie w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego. Zarządzeniem z dnia 21 stycznia 2010 r. wezwano C.J. do wyjaśnienia, którego z powyższych postanowień dotyczy jej zażalenie z dnia 13 stycznia 2010 r., pod rygorem odrzucenia zażalenia. Pismem z dnia 6 lutego 2010 r. skarżąca odpowiedziała tylko, że "zażalenie dotyczy odpowiedniego postanowienia". Zażalenie na powyższe postanowienie (błędnie je określając jako postanowienie z dnia 28 marca 2010 r.) wniosła skarżąca zarzucając mu niezgodność z prawem krajowym i wspólnotowym oraz rażące naruszenie podstawowych praw człowieka. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 176 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia. Zażalenie skarżącej z dnia 13 stycznia 2010 r. wskazywało jedynie datę postanowienia, podczas gdy w tym dniu Sąd I instancji wydał dwa postanowienia. Stąd też zasadnym było wezwanie skarżącej do uzupełnienia braków zażalenia poprzez dokładne określenie zaskarżonego postanowienia. Tego wezwania skarżąca nie wykonała, bowiem jej odpowiedź w żaden sposób nie pozwalała na ustalenie przedmiotu zażalenia. Zgodnie zaś z treścią 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Stąd też Sąd I instancji był zarówno uprawniony jak i zobowiązany do odrzucenia zażalenia. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.